Een persoon kan de geschiedenis veranderen

Ik vertel mijn studenten vaak dat de wereld veranderen in onze handen ligt, en dat alle veranderingen beginnen met een eerste stap. Die eerste stap is heel veel jaren geleden genomen toen we voor het eerst galgo’s fotografeerden die levenloos in een boom hingen en dit veranderde de wereld voor de galgos in ons land, en ik hoop te kunnen zeggen ook in andere landen. Een andere stap werd gezet toen we aangifte deden van het geval van galgos die in een put waren gegooid, en dat was het eerste veroordelende vonnis op het gebied van de galgo’s in Spanje.

En het is nog een keer gebeurd.. dit keer was het onze vriendin Lucrecia die voor zowel  El Hocico als  Scooby een zaak begon tegen de voorwaarden in een aanbesteding voor het ophalen van dieren, omdat er op geen enkele manier rekening werd gehouden met andere voorwaarden dan finánciele gronden, en waarin werd gevraagd om vooral de criteria als dierenwelzijn voorop te stellen. We wonnen. Deze overwinning betekent dat het gaat gelden voor Spanje in zijn geheel en vanaf nu zullen in aanbestedingen de criteria voor al dit soort contracten vooral moeten voldoen aan het welzijn van de dieren en niet alleen of ze al dan niet het goedkoopste zijn. De goedkoopste aanbiedingen  kwamen meestal van destructiebedrijven voor wie het welzijn van dieren nu niet echt de grootste zorg was. In de jaren die komen zullen we het belang van deze kleine overwinning zien en hoe een persoon de geschiedenis KAN veranderen.

Blije knuffels, Fermin

Django

Django is een erg bange en nerveuze galgo die meer dan een jaar al in de opvang heeft doorgebracht. Op de patio's was het onmogelijk om hem aan te raken want hij rende altijd bang weg. Opeens verloor hij een hoop gewicht en testen hebben aangetoond dat hij zowel Leishmania en Filaria heeft.
Django heeft lange tijd in de verpleegafdeling doorgebracht, waar hij zijn behandeling kreeg, en daar, in een rustige omgeving voelde hij zich veilig en kalmer. Django kwispelt nu voor het eerst sinds hij binnenkwam met zijn staart wanneer hij mee mag voor een wandelingetje en wanneer hij zijn speciale maaltijden krijgt.  Hij heeft geleerd de mensen te vertrouwen die voor hem zorgen en we zien dat hij ook graag meer vertrouwen wil hebben en weer gelukkig wil zin.

Django heeft nog een lange weg te gaan voor hij zich weer veilig kan voelen en van het leven kan genieten zonder bang te hoeven zijn voor mensen. Zijn gezondheid wordt langzaam beter en hij is nu klaar met de behandeling voor Filaria, de Leishmania behandeling duurt nog even.

We hopen een hele speciale en ervaren familie voor Django te vinden in een kalme en rustige thuisomgeving waar Django door kan gaan met herstellen en waar hij zich veilig voelt en blij, en het leven kan leiden dat hij verdient.

Video: https://youtu.be/prHbONDIMgs

HOE VEEL TRIPS MOETEN WE NOG MAKEN? INTERNATIONALE ADOPTIES.

Recente cijfers geven aan dat Castilla en Leon, waar de vier opvangplekken van Scooby zich bevinden, de Spaanse gemeenschap is met het meeste geweld tegen honden.  Het is het land van de jacht, van het geweld in naam van de “tradities”, en het land van het gezegde “de halsband is meer waard dan de galgo”.

We zijn al zo’n 30 jaar bezig om aan de wereld te laten zien wat veel mensen hier doen om van hun honden af te komen, honden die niet goed genoeg meer zijn om te winnen, om mee te showen of om geld mee te verdienen. En we laten hun schaamte zien, niet alleen in hun eigen omgeving waar hun praktijken bekend zijn, maar we laten het zien aan de hele wereld en dat steekt.

Dit jaar hebben we een thuis gevonden voor 1294 honden en zo’n 80% van deze adopties vonden plaats in het buitenland. Als die andere landen er niet zouden zijn, zouden wij noch de andere organisaties honden op kunnen nemen. De galgos en podencos die worden weggedaan zouden nog steeds worden opgehangen in hun pijnboombossen, in putten gegooid en in het minst slechte geval rondzwerven op het platteland zoekend naar eten in vuilnisbakken.

Daarom zetten we ons ongeveer 20 keer per jaar in beweging om een nieuwe reis richting Europa te maken. We zorgen dat de vergunningen van de truck in orde zijn, dat de sanitaire certificaten kloppen en de vergunningen van onze chauffeurs. We vaccineren, steriliseren en kijken de dieren na. Als ze klaar zijn om te reizen gaan we naar de overheid van Castilla en Leon met de identificatie papieren en de gezondheidspapieren van allemaal, van de adoptanten, de bestemmingen en wie er verantwoordelijk is tijdens het transport. Al deze informatie wordt opgeslagen in het officiële programma TRACES en daarna krijgen we de europese paspoorten zodat ze kunnen reizen. 48 Uur voor het transport komt er nog een veterinaire inspecteur van de locale regering langs om te bevestigen dat alles in orde is.

En daarna, met alle papieren bij de hand, en bijna altijd op een vrijdagmiddag, zetten we alle honden in de truck. Onze chauffeurs, twee vrijwilligers die hun vrije weekend opgeven om de reis te maken, nemen om de beurt het stuur om zo snel mogelijk in Nederland aan te komen, 16 uur reistijd, in Frankrijk; 11 uur reistijd, in Italie; 19 uur, of naar het eind van de wereld als het moet..

Als we op de bestemming aankomen staan de adoptiegezinnen normaal gesproken al te wachten, wachtend in spanning om hun honden te leren kennen. Een voor een halen we ze uit de truck; knuffels, aaien, blijdschap en zelfs tranen. En daarna, dezelfde dag nog of de dag erna, komen de locale autoriteiten om de documentatie te bevestigen, iedere microchip en ieder paspoort.

Daarna komt het moment om weer huiswaarts te keren met een truck zonder honden maar heel vaak gevuld met donaties van voer en dekens voor de opvang. Het tevreden gevoel, wetend dat ze een nieuw leven beginnen, dat ze geliefd zullen worden en gerespecteerd, dat vergezelt ons op de weg terug, tot we weer in de realiteit van de opvang terug komen.  Hoeveel van deze reizen moeten we nog maken? Tot Spanje de manier waarop ze haar dieren behandelt wijzigt?

Scooby Protectora y Santuario

GEWELDIG NIEUWS DAT HET LOT VAN DUIZENDEN DIEREN KAN VERANDEREN!!

Het hooggerechtshof van Castilla en Leon verklaren dat om te kunnen meedingen naar de dienst om dieren op te vangen, men rekening moet houden met het WELZIJN van de dieren in de voorwaarden van de tender en dat het niet alleen FINANCIEEL belang is.

Daarom geeft de hoogste rechtbank in de regio de Associatie "El Hocico" gelijk in het bezwaar dat zij aantekenden twee jaar geleden tegen de voorwaarden van de tender, uitgegeven door de Deputatie van Salamanca,  voor de opvang en collectie van zwerfhonden.  Daarin werd alleen rekening gehouden met de laatste prijs en de kortste ophaaltijd.  Deze voorwaarden hielden geen rekening met de nul-lijn voor doding, de conditie van de opvangmogelijkheden, de juiste allocatie van de dieren en niet eens met het plaatsen van een chip voor zij worden geadopteerd. Het enige waarmee rekening werd gehouden was de efficientie van kosten en tijd, en men ging helemaal voorbij aan het feit dat HONDEN LEVENDE WEZENS ZIJN.

Scooby heeft een gelijksoortig  bezwaar ingediend en we wachten op de uitspraak die in de zelfde richting zal zijn. We hopen dat na dit vonnis  de gemeentelijke besturen zich meer bewust zijn van het belang van dierenwelzijn in dit soort aanbestedingen, we praten tenslotte over het redden van levens.

Pepe (voorheen Frutty)

Pepe is een van de honden die in 2016 naar Duitsland kwamen voor adoptie. Hij trok bij ons roedel in op 30 november.

Ik voel me altijd zo nijdig en gekwetst als dierenbeschermers weer eens in een spervuur van speculaties en aannames terechtkomen (Scooby nieuws van januari 2017).

Om een gewoon dierenasiel lopend te houden is al een gigantische taak, maar een dierenasiel van het formaat van Scooby beheren vereist bijna bovenmenselijke krachten. Ik ben heel wat jaren als vrijwilliger ter plekke geweest, waardoor ik van dichtbij heb mogen constateren welke veranderingen er allemaal in die jaren zijn doorgevoerd die het welzijn van de dieren hebben bevorderd.

Fermín en zijn team hebben wonderen volbracht voor de dieren en ik geloof hem en zijn medestrijders volledig als er staat: “... en we zouden zó weer hetzelfde doen, als dit betekent dat we het leven van een hond kunnen redden”.  Ik weet, dat er in 2017 ook weer de nodige honden door Scooby zullen worden opgenomen en dat ook die de weg naar hun gouden mandje zullen vinden.

Oudere dieren, dieren met gezondheidsklachten, puppies, jeugdige roudouwers, en zo voorts... allemaal hebben ze hun kans verdiend en wachten ze op een vrij mandje bij echte “hondenmensen”.

Waar ik altijd nog verwonderd over ben, is hoe snel honden zich kunnen aanpassen aan de nieuwe omstandigheden. Natuurlijk met liefdevolle ondersteuning en met alle tijd die elk individu nodig heeft – maar het is altijd de moeite waard.

Pepe kon geen trappen op lopen, wist niet wat een trappenhuis was, was niet gewend aan mensen om hem heen en kon alleen maar zijn pootje optillen voor een plas als hij buiten aangelijnd was.

Vandaag, 3 maanden nadat hij bij ons is ingetrokken, hebben het roedel en de mensen hun dagelijkse ritme gevonden.

Sommige dingen gingen echt heel snel: het meest comfortabele plekje vinden om te slapen, alles wat eetbaar was in huis opsporen. Wat ik persoonlijk heel belangrijk vind, is het accepteren van de structuur binnen het roedel. Dit is een groot voordeel wat je hebt met een hond die al de mogelijkheid heeft gehad in een roedel te leven met andere honden. Scooby maakt het mogelijk gesocialiseerde honden te bemiddelen omdat ze de honden al in roedels laten leven in het asiel.

 

Pepe en Chako (2014 van Scooby) – twee Spanjaards in de sneeuw.  

 

De verdeling van zitplaatsen in de auto.

Dank aan het Scooby-Team voor mijn twee Spanjaards.

Heidi Schauerhammer