Podenco’s, podenco kruisingen en galgo kruisingen

Iedereen kent het probleem van de galgo. Er zijn zoveel organisaties die ons over hun problematiek informeren waardoor ook veel mensen deze honden wil adopteren. Dit is natuurlijk geweldig maar nu willen we u graag de problemen van een andere jachthond die ook op zichtjaagt bij jullie onder de aandacht brengen, de podenco’s. De problematiek van de podenco is hetzelfde als die van de galgo. Ze worden gebruikt voor de jacht. Alhoewel  ze bij ons in de omgeving praktisch niet worden gebruikt en daarom is mij niet helemaal bekent hoe ze deze honden gebruiken maar wat wel bekent is is de manier hoe ze worden afgedankt en gedood en dit is min of meer hetzelfde als voor de galgo’s. Ze worden o.a. opgehangen……. En vanuit mijn nederige mening vindt ik dat als we medelijden hebben met de galgo’s dan moeten we ook medelijden hebben met de podenco’s.

Er zijn een heleboel verschillende soorten podenco’s, en beetje bij beetje leren we meer en meer over hen. Maar nog steeds heb ik veel te leren.  In mijn omgeving is de lang- en kortharige podenco Portuguese de meest voorkomende. Om precies te zijn hebben we erdaar een heleboel van. En natuurlijk alle kruisingsvarianten hiervan. En ze zijn echt aandoenlijk. De ruwharige kunnen wat luidruchtiger zijn af en toe maar niet te erg. Toen ik langs de kennels wandelde zag ik er een zitten en ik werd spontaan verliefd op haar. Ze sprong heftig op en neer om mijn aandacht te trekken en dat is haar dus gelukt. Ik zal proberen op haar op te vangen totdat ze is geadopteerd.

Op dit moment redden we ook veel podenco’s en ik moet zeggen dat voelt echt goed om dit te doen. Voorheen hebben we er niet veel gered omdat het moeilijk is om ze te laten adopteren en dat heeft me voor lange tijd dwars gezeten. Waarom wel galgo’s en geen podenco’s als beide rassen evenveel ellende moeten ondergaan. Nu ben ik veel gelukkiger maar ja we hebben wel adoptanten nodig voor ze. En we redden niet alleen podenco’s maar ook de kruisingen. En als de raszuivere al een probleem zijn laat staan de kruisingen. Of misschien ook niet en is er in jullie hart ook een plekje voor hen vooral ook omdat we nu ook voor hen opkomen en redden. Er zijn zoveel organisaties die zich voor galgo’s inzetten maar podenco’s krijgen haast geen kans. Willen jullie hen een kans geven?

Ibizan hounds/ Podenco Ibizenco is vrij uniek hier. Soms hebben we Magnetos uit  Andalucie. We hebben in ieder geval genoeg keuze in Scooby om een podenco te kiezen die bij je past . Zouden jullie volgende keer eens willen nadenken hierover, tenslotte verdienen  ook zij een goed huis.

Kusjes, likjes en knuffels van ons allemaal, galgos, podenco’s andere honden en katten die ter adoptie zijn. En alle andere dieren van onze opvang. Ohhh en alsjeblieft vergeet niet vandaag nog te doneren. Zonder jullie hulp kunnen we niet.

Fermin

Wij stellen u voor aan: Blanco en Paulo

Deze twee prachtige Galgo’s werden een paar weken geleden door Scooby gered.

De arme dieren hadden 1 van hun poten gebroken en strompelen nu over de patio. We moeten hen dringend opereren, maar dit soort operaties zijn heel erg duur, dus hebben wij jullie hulp nodig om dit te kunnen bewerkstelligen. Deze edele dieren hebben wonder boven wonder weten te overleven na achtergelaten te zijn, kou en honger te hebben doorstaan en waarschijnlijk zijn ze overreden door een auto. Nadat ze zoveel kracht hebben laten zien, verdienen ze het om te kunnen herstellen, zodat ze zo snel mogelijk een nieuw thuis kunnen vinden. Wilt u Blanco en Paulo helpen, zodat hun operatie gefinancierd kan worden? Dan kan dat door een donatie te doen, ze hebben u nodig!

 Een donatie doen: http://www.scoobymedina.org/nl/donate.html

Een hond virtueel adopteren: http://www.scoobymedina.org/nl/virtual_adoption/index.html

Een van onze dieren adopteren:  http://www.scoobymedina.org/nl/adoption/index.html

Vrijwilliger worden: http://www.scoobymedina.org/nl/volunteering.html

Medoeen mit Teaming: https://www.teaming.net/scoobymedina?lang=en_UK

Oliva heeft een pleeggezin gevonden!

Onze kleine Oliva is afgelopen zaterdag naar haar nieuwe pleeggezin gegaan in Valladolid. We willen deze familie bedanken die aanboden haar op te vangen tot ze klaar is voor adoptie. Dus wij zijn ook wat rustiger nu we weten dat ze niet in de opvang hoeft te blijven, vooral na haar operatie, maar  we hebben nog steeds jullie hulp nodig om de kosten van de operatie te betalen. Deze week heeft ze een afspraak met de dierenarts voor een rontgenfoto en als alles goed gaat wordt ze binnenkort geopereerd. Als je Oliva wilt helpen, kan dat via een donatie op onze rekening bij Bankinter:

Sociedad Protectora de Animales Scooby

Bankinter

Valladolid

Rek. nummer : 0128/0212/51/0103853927

IBAN: : ES6101280212510103853927

BIC: BKBKESMM

Een van die verhalen die je hart breken.

Vandaag ga ik een verhaal vertellen, een van die verhalen die je hart breken en je zo diep in je ziel raken terwijl je je afvraagt hoe een mens in staat is zo wreed te zijn tegen een dier. Als we van jongs af aan al horen dat dieren wezens zijn met gevoelens, die lijden, die het verschil weten tussen slaag en een aai, die honger voelen en kou,  waarom denken we daar niet aan en behandelen hen nog erger dan je je ergste vijand zou behandelen. Dit zijn van die vragen die, als je jezelf de tijd gunt, maar blijven malen in je hoofd zonder ooit een antwoord te vinden.

Vorige week beantwoorde een van onze medewerkers een telefoontje waarin we gevraagd werden vier honden op te halen die wees waren geworden omdat hun eigenaar, een gehandicapte man, naar een bejaardentehuis was gebracht. Een zichzelf repeterend verhaal, het lijkt wel of het opvangen van de huisdieren van een naaste altijd de enige erfenis die niemand wil hebben.

Onze medewerker werd zeer onaangenaam verrast toen hij de situatie zag waarin de dieren verkeerden en toen hij zag dat de dieren, in de 3 of 4 jaar van hun bestaan nog nooit de kleine garage of kippenhok waarin ze zaten hadden verlaten. Een angstaanjagende plek, bedekt met uitwerpselen van al deze jaren, opeengehoopte vuiligheid en allerlei verzameld vuilnis. De honden waren doodsbenauwd en konden niet stoppen met bibberen, ze hadden nog nooit een zachte mensenhand gevoeld, en sommige hadden diepe en oude littekens in het gezicht, het zag er echt diep en dieptriest uit.  Met het geduld, zorg en ontspannen manier die onze medewerker altijd opbrengt in dit soort situaties, begon hij hen te pakken en beseft ineens dat een van hen, tegen wie de anderen steeds een beetje geleund stonden, stil blijf staan en in zichzelf gekeerd, de hond is blind, compleet blind, de ogen transparant als water en nergens op gericht, maar met een intrieste blik die je bij de keel grijpt.

Vandaag zijn ze bij ons, liggen ze op hun dekens in dezelfde hoek die ze uitgekozen hadden bij aankomst. Er zijn vier dagen voorbij gegaan en ze zijn nog niet naar buiten geweest, ze zijn doodsbang voor contact met mensen en wat ons nog het meeste heeft verbaasd en ons wederom een lesje heeft geleerd in loyaliteit, is dat ze allemaal degene beschermen waarvan ze instinctief voelen dat die niet gelijk is; hun blinde broer, een prachtige Braco mix met een kleur van donkerbruine chocolade, waarbij je hem steeds maar in zijn oor wil blijven fluisteren: ik ga voor je zorgen, voor jou en je broers, dat beloof ik je!

We weten dat we nog een lange weg te gaan hebben en nog veel werk te doen, het zal niet makkelijk zijn om volwassen honden te laten socialiseren die vanaf de dag van hun geboorte genegeerd zijn en waarbij het enige menselijke contact dat ze hebben gehad waarschijnlijk heel veel pijn heeft gedaan, maar Scooby is een dierenbeschermings organisatie en daar hebben we voor gekozen en het is onze taak, maar vooral onze roeping om elk en alle dieren die onder onze zorg vallen, te garanderen dat niemand hen ooit meer pijn doet. Dat beloof ik je!

YOUTUBE: https://www.youtube.com/watch?v=cxFQ5i_KyYc&feature=youtu.be