De trieste realiteit van de podencos

Jachtseizoen over en ze worden al achtergelaten, de wrede realiteit die we zien als ze niet langer nuttig zijn. Ze heet Alma, een jachthond van gevorderde leeftijd die nergens meer toe “diende” en meer dood dan levend werd gevonden, compleet uitgehongerd en zonder zelfs maar de kracht om op te staan, met ernstige wonden over haar hele lijf, haar toegebracht door kwade wezens vol haat en boosheid en zonder scrupules of gevoel.

Ze is een van haar ogen verloren door een zware klap, aan het andere oog is ze bijna blind. Ze werd gevonden in Salamanca door de dierenopvang organisatie el Hocico en vandaar kwam ze naar Scooby Zamora waar ze nog steeds is. Ze heeft een infectie aan haar pancreas en ligt aan een infuus met medicijnen tot ze beter wordt, ze is nog steeds in kritieke toestand en wanneer ze dit overleeft heeft ze heel veel extra zorg en veel liefde nodig om door te kunnen gaan. We begrijpen nog steeds niet hoe iemand dit een dier kan aandoen en haar daarna voor dood kan achterlaten.

Wees sterk Alma, je moet hier bovenop komen, er zijn nog zoveel dingen die we je willen meegeven, we hebben zoveel liefde aan je te geven om je te laten zien dat er nog steeds mensen in deze wereld zijn die van je houden en die voor je zullen vechten om te zorgen dat je een thuis kunt vinden.

Kleine Bella ( ongeveer 9 jaar oud).

 Mogen we u Bella voorstellen. Als we dit kleintje in een woord moeten beschrijven dan is het 'vechter'.

Toen ze bij ons in het asiel kwam had ze een probleem met haar ogen wat redelijk eenvoudig met een simpele operatie op te lossen was. Daarna moest ze gesteriliseerd worden en ook dit verliep prima. Dan zou ze naar opvanggezin gaan. Maar toen we haar gingen halen vonden we haar in een grote plas met bloed. Met grote spoed hebben we haar weer naar de dierenarts gebracht. Het arme hondje had een gescheurde milt. Haar leven hing aan een draadje. Nerveus en angstig wachtte we de levensreddende operatie af. En dat duurde en dat duurde. De dieren artsen hebben alles uit de kast getrokken om de arme stakker er door te slepen. Verschillende bloedtransfusies hebben ze moeten geven.

Na de operatie konden we alleen maar afwachten. Ik ben aan haar zijde gebleven en heb haar pootje vastgehouden en gevraagd om haar leven te sparen zodat ze een kans zou krijgen op een eigen huis en om te weten hoe het is om gelukkig. Het was gewoon niet eerlijk dat ze deze wereld zou moeten verlaten zonder dit te hebben gekend.

Maar zij, vechtertje als ze is, heeft het gered. We hebben haar allemaal nauwlettend in de gaten gehouden en haar lekkertjes toegestopt en haar met veel liefde verzorgd. Beetje bij beetje ging ze vooruit. De operatie was een succes en Bella herstelde volledig.  En iedere keer als ze naar je kijkt, met haar grote ogen, dan gaat haar staartje heen en weer om je te bedanken en om een knuffeltje te vragen.

Inmiddels is ze volledig hersteld, en heeft een normaal leven. Ze kan rennen. springen en spelen zonder probleem. Het enige wat haar ontbreekt is een eigen HUISJE.

Ze is een heel speciaal klein hondje. Ze kan prima overweg met katten en andere honden en weet hoe ze zich in huis moet gedragen. Het enige wat ze nodig heeft is haar eigen kleine bedje met een lekker dekentje, kunnen jullie haar laten zien wat het is om dit te hebben?

Twee speciale aanwinsten.

Vandaag willen we 2 nieuwe leden van de Scooby familie voorstellen.

Dit kleine mixje is zwervend in Medina aangetroffen. Rond haar nek had ze een ketting.  Het was duidelijk dat ze deze kapot getrokken had om zichzelf te bevrijden. De ketting zat om haar nek als halsband en was vastgemaakt met een enkele schroef. Deze schroef was door het trekken zo verbogen dat Dani en Jero een tang moesten gebruiken om de arme lieverd ervan te bevrijden. De hele procedure heeft ze met ongelooflijke vriendelijkheid en geduld ondergaan. Duidelijk was dat het teefje ontzettend opgelucht was dat ze van de ketting was verlost. Nu wil ze graag een eigen huisje hebben en met gezamenlijke inspanning moeten we toch zeker een plekje voor haar kunnen vinden. Als altijd rekenen we op jullie.

Een paar dagen geleden werden we gebeld door een man die voor een aantal katten uit de buurt zorgde. Hij vertelde ons dat er op het terrein van zijn winkel een jonge kat leefde. Recentelijk had hij opgemerkt dat het dier waarschijnlijk ziek was want een van zijn ogen was ernstig opgezwollen en het andere oog was al grijs. Hij vermoedde dat de kat bijna blind of al helemaal blind was.  Sinds de winkel aan een drukke weg lag was hij bang dat de kat zich niet goed zou kunnen oriënteren. Hij was bang dat de kat het daar niet zou overleven en nam contact op met Scooby. Pablo en Sabine zijn er gelijk naar toe gegaan en hebben de kat gevangen. Het spijt ons dat we hebben moeten vaststellen dat de man inderdaad gelijk had. Een van Tom's ogen was zo gezwollen dat het bijna uit zijn koppie barstte en kon helaas niet meer genezen. We hebben het oog in ons dierenziekenhuis moeten verwijderen. In ieder geval gaf het een verlichting van de pijn die hij gehad moet hebben. Het andere ook was ook geïnfecteerd. Kleine Tom is compleet blind. Op dit moment zit hij in quarantaine zodat hij kan wennen aan mensen en we hopen op een echte kattenliefhebber die deze kat een goed huis wil bieden. In ieder geval is zijn leven in Scooby beter dan het leven op straat want dat is geen ideale plek voor een blinde kat.

2013

Een beetje laat maar het is nooit te laat om de balans op te maken van ons werk over het jaar 2013. Ik zal jullie niet vervelen met allemaal cijfers alhoewel ik jullie toch wat cijfers moet geven om het werk van Scooby duidelijk te maken. Dus zet je schrap want deze getallen maken je duizelig.

We hebben heel wat dieren gered, meer dan 1500, waarvan het grootste gedeelte honden zijn. Daarnaast 200 kippen, paarden, schapen en geiten en meer dan 200 katten.

Geplaatste dieren, meer dan 1000 honden en meer dan 150 katten.

Reddings trips = 17

We hebben meer dan 20.000 telefoontjes, over de 10.000 emails, brieven, faxen en ander soort communicatie ontvangen teveel om op te noemen.

We hebben galgo's gered van bijna ieder asiel die het nodig had. En hebben een getekende overeenkomst gesloten met de FEG in Castilla- Leon, om het probleem van beginsel aan te pakken.

We hebben een nieuw asiel geopend in Zamora en we waren vertegenwoordigd in de straten om de rechten van dieren te verdedigen bij ontelbare gelegenheden in Medina, Valladolid, Zamora, Salamanca, Laguna de duero etc. etc.

In het kort was ons werk vermoeiend en soms uitputtend maar aan het eind van de rit mogen we concluderen dat het het waard is geweest. Meer dan 1000 gelukkige honden in hun nieuwe thuis spreekt voor zich. Zij bedanken ook jullie dat jullie er nu voor hen zijn. En als Scooby er niet geweest zou zijn dat zou het moeten worden opgericht. Ik ben trots dat ik deel mag uitmaken van een grote familie van vrijwilliger, medewerkers, adoptanten, onze volgers en boven alles onze dieren, Scooby.

DANK JULLIE VOOR EEN TEVREDEN EN VOLDAAN JAAR VAN HET REDDEN EN BESCHERMEN VAN DIEREN.

Ter jullie beschikking en dankbaar uit het diepst van mijn hart, Fermin

Een weekend en 54 levens gered.

Het jachtseizoen is bijna over en de opvangcentra raken behoorlijk vol met galgos. En wanneer een galgo in een opvang terecht komt in Spanje, heeft hij een kleine kans om er weer uit te komen. Gelukkig zijn er veel mensen, in Spanje zowel als daarbuiten die hun uiterste best doen om hen een kans te geven, niet alleen om uit de opvang te komen maar ook om eindelijk een leven te leiden.

Een grote machine van hoop.

We hebben veel verzoeken om hulp ontvangen en zoals altijd staan we klaar om te helpen. Daarom verlieten we Scooby heel erg vroeg op vrijdagmorgen naar Ciudad Real om ongeveer 30 galgos op te halen. Toen we aankwamen, vonden we als welkomstgeschenk een galgo bij de deur, heel erg mager en uitgeput. De vrijwilliger vertelde ons dat ze hem die nacht bij de poort van de opvang hadden achtergelaten. Dus.. 31 galgos.

Gelukkig hadden we alle transportkooien bij ons die we hadden om zoveel mogelijk honden mee te kunnen nemen en uiteindelijk kwamen we terug bij Scooby met een waardevolle lading van 34 levens. Voor ons is de grootste prijs dat we de honden kunnen zien rennen en spelen en zien dat ze het naar hun zin hebben. Maar waarom zouden we daar dan stoppen.

Dus de dag erna, zaterdag, stonden we weer vroeg op, nou ja om eerlijk te zijn niet  zo vroeg als de dag ervoor, en gingen in de richting van Merida. We moesten 15 galgos ophalen maar gelukkig kwamen we terug met 20 stuks. Een van hen was de vorige dag gevonden door een vrijwilliger van de opvang, nog steeds bloedend. Men had de chip uit de nek gesneden en hem daarna als afval op de weg achtergelaten. Dit soort mensen zijn de schande van Spanje, en de schande van het menselijk ras. Maar dit keer hebben we van hen gewonnen en we zijn weer terug bij Scooby, tevreden en blij. En we willen onze blijheid met jullie delen met deze plaatjes, 54 nieuwe levens bij Scooby.

Help ons alsjeblieft de cirkel rond te maken en een echt thuis voor hen te vinden en de toekomst die ze verdienen.

Simonetta

SLIDE-SCHOW: http://www.youtube.com/watch?v=d1SS6QyWRSs&feature=youtu.be