MIRANDO wacht geduldig op een huisje

Mirando wacht geduldig op een huisje. En hij wacht al bijna een jaar. Nadat bleek dat hij geen perfecte jachthond was, is hij afgedankt door zijn Galguero (jager) in maart 2016. Gelukkig werd hij toen opgevangen door Scooby. Inmiddels heeft hij alle seizoenen in ons asiel al voorbij zien komen en is hij nog steeds op zoek naar een warme zachte bank om op te slapen. Mirando is een prachtige jonge reu, maar waar hij erg slecht in is, is om zichzelf in de kijker zetten. Hij wacht liever geduldig op zijn beurt. Dus bij deze helpen wij hem even een handje:

HALLO!! DIT IS MIRANDO! HIJ IS OP ZOEK NAAR EEN EIGEN LIEVE FAMILIE!

Mirando is een rustige, gereserveerde reu, maar als hij je eenmaal kent heeft hij een hoop liefde te geven. Alstublieft laat hem ook zijn eigen huisje vinden. Hij verdient het zo.         

Hier een video van Mirando:

https://www.youtube.com/watch?v=DHQdzRlkjtc&feature=youtu.be

Loma – Gek van liefde!

Onze kleine Podenco Loma is gek van liefde! Ze doet echt alles om een beetje liefde te krijgen: op de meest vreemde manieren haar buikje laten zien of op het muurtje van haar kennel klimmen om zo de aandacht te trekken van voorbijgangers, er is niks wat ze niet zou doen. Wij zijn gek op haar! U ook?

Loma is een schattige kleine Podenco van twee jaar oud en ze wacht al een jaar in het Scooby asiel in Palencia. Bent u haar gekke voor altijd familie? Alstublieft adopteer deze bundel van liefde. Ze zal u zooo dankbaar zijn!

Hier een kort filmpje van Loma – crazy for love!

https://www.youtube.com/watch?v=t773oBezq8w&feature=youtu.be

Apollo and Hera

Apollo was in de steek gelaten en zwierf samen met een mooi, jong galgaatje in een dorpje in de buurt van Valladolid.  We weten niet of ze samen in de steek zijn gelaten of dat ze elkaar onderweg gevonden hebben. Ze konden gevangen worden en werden naar de provinciale perrera van Valladolid, die een zeer slechte reputatie heeft, gebracht. Hij was er zeer slecht aan toe, had bijna geen haar meer op zijn lijf vanwege zware schurft, had talloze zwaar geinfecteerde wonden en zat vol met parasieten. Ze werden in een overvolle kennel gestopt met een minimum aan voer en vanwege de grote honger breken daar regelmatig grote gevechten uit. Ze hebben geen manden, geen dekens dus ze moeten rusten en slapen op de betonnen vloer wat zeer oncomfortabel is als tijdens de nacht en ook overdag, de temperatuur zakt tot ver beneden het vriespunt en zeker als je zo ziek bent als Apollo. Na een week ontdekten we dat hij daar was dus hebben we hem er samen met zijn vriendin uitgehaald. Ze waren vel over been en hadden zo´n honger...We gaven ze een warme jas, een warmtelamp, veel warme dekens, we ontwormden ze en Apollo werd behandelt tegen de schurft en kreeg anti biotica voor de vele infecties die hij had. Hij kreeg elk uur extra eten zoals gekookte kip, verse worstjes en alles anders wat er op dat moment in huis was maar ik was ervan overtuigd dat hij de andere morgen niet zou halen. Maar tot grote verrassing deed hij dat wel en hem elk uur voeren die eerste dagen en veel aandacht geven vond hij heerlijk en het hielp hem door deze hel heen en beetje bij beetje konden we wat minderen met extra eten. Hij at goed en smakelijk zijn brokken en hij knapte zienderogen op. Zijn vriendin Hera at ook als een wolf en zij herstelde ook snel. Nu, een maand later, ziet hij er weer fantastisch uit, hij is gelukkig, speelt veel met Hera, eet prima en is klaar om geadopteerd te worden.
Hij stond met 1 poot op de eerste tree van de trap naar de hondenhemel maar Scooby heeft gelukkig weten te voorkomen dat hij de volgende stappen maakte...!
Cobie

Movie: https://www.youtube.com/watch?v=1M_7Irl8j9c&feature=youtu.be

Het Nederlandse meisje. (Door Debbie Ligthvoe, Vrijwilliger bij Scooby)

Als ik een hond moet gaan oppikken moet ik zo vaak uitleggen dat ik geen Spaans spreek en dat ik Nederlandse ben. Maar het kost me nooit moeite mezelf duidelijk te maken. Waar ik als “Nederlands meisje” wel echt nooit aan zal wennen, is zoiets als greyhounds redden die op de snelweg lopen, en veel van hen aangereden langs de kant van de weg vinden. Zoiets gebeurt niet in het land waar ik vandaan komt.

En hoewel ik hier nu al een paar maanden ben raak ik maar niet gewend aan het ophalen van greyhounds die zo ontzettend mager zijn dat ik me afvraag hoe ze in vredesnaam nog in leven kunnen zijn, ik ben ook niet gewend te zien hoe mensen hun honden achterlaten door ze over het hek te gooien van het asiel of vlakbij Scooby een plek te vinden die zo uit een horrorfilm kan komen, een plek waar een paar dozijn greyhounds zijn gedood.

Al deze dingen breken mijn hart telkens weer en weer. Mensen zeggen dat ik er altijd blij bij loop maar het verdriet en de tranen zitten binnen in mij. Mensen zien de nachtmerries niet die ik soms heb. Maar ondanks dat zal ik doorgaan greyhounds te redden, waar en wanneer dan ook, ik zal voor hen blijven vechten, ALTIJD! Dit moet echt stoppen!!

We hebben het weer gedaan..

         1  “Geef geen kritiek op wat je niet begrijpt zoon. Je hebt nooit in die man zijn schoenen gestaan.”

                              – Elvis Presley

In 2016 hebben we weer een toename gezien in het aantal hondenadopties en een zelfs grotere toename in het aantal kattenadopties, maar ik vraag me ieder jaar af: waar gaat dit stoppen? We kunnen niet oneindig blijven groeien maar gezien het feit dat het aantal honden dat we ophalen blijft stijgen, zit er niets anders op dan onze dieren een thuis te vinden, waar ook ter wereld. Als er een thuis beschikbaar is, zorgen wij dat we er heen kunnen.

Ik zou het zo fijn vinden dat de mensen die ons bekritiseren op Facebook zich dat realiseren. Ze doen zelf weinig tot niets om dieren te helpen maar vinden wel dat ze het recht hebben om zich ermee te bemoeien en hun ongefundeerde mening te geven. Het interesseert ze niet eens wat er met de dieren gebeurt, maar bekritiseren alleen wat andere mensen doen. Deze aasgieren hebben geen enkele gene en hun enige manier is op social media zoals Facebook kritiek te spuien.  We hebben naar het programma gekeken dat op de Spaanse televisie werd uitgezonden waar ze spraken over de “business” om dieren naar het buitenland te sturen, en dat was pure bagger. Ze hadden geen enkel bewijs voor de beschuldigingen die ze deden, er was alleen een geval waar men een vrachtwagen had onderschept van de Seprona die honden vervoerde van Cadiz en waar een Italiaanse vrouw die het regelde toegaf dat ze een foutje had gemaakt.  Gebaseerd op dat enkele geval  werden er een hoop aannames gedaan door de pers, en het leek erop dat hun enige bedoeling was om een schandaal te veroorzaken en zo het werk dat opvanginstanties zoals die van ons doen, in discrediet te brengen.

We proberen meer informatie over dit geval naar boven te krijgen maar wat we tot nu toe hebben gezien doet ons denken dat de jacht lobby (ofwel de galguero lobby) hier achter zit. Alles wat er in dit vreselijke programma wordt gezegd en zelfs in een krant in Andalucia recentelijk, komt helemaal overeen met de leugens die de galgueros al jaren verspreiden over honden opvangorganisaties, allemaal zonder enig bewijs. En wat het zo erg maakt is dat de zogenaamde dierenactivisten de galgueros juist een dienst bewijzen door honden opvangorganisaties zoals die van ons in discrediet te brengen (of het tenminste proberen). Het is waar dat op een gegeven moment we hebben geprobeerd met hen te onderhandelen, maar ten goede van de galgos en we zouden het weer doen als het een hondenleven zou redden.

Welnu, voor alle mensen die zoveel kritiek hebben kan ik alleen dit getal noemen:  1294

Dat is het aantal honden waar we een thuis voor hebben gevonden dit jaar, het aantal overwinningen dat we in 2016 hebben bereikt. Overwinningen op julle, galgueros en idiote relschoppers.. we hebben weer gewonnen, 1294 keer om precies te zijn. En we zullen blijven winnen in 2017 iedere keer dat een hond een thuis vindt. En wij zullen die strijd voor hen blijven voeren.

DUS... STIK MAAR IN JE ONGEFUNDEERDE WOORDEN!

Kusjes, knuffels en liefdesbeetjes ,

Fermín.

1 “Doe wat in je hart goed voelt – want je zult toch bekritiseerd worden.   Of je het nu wel of niet doet, het is hoe dan ook niet goed.”

– Eleanor Roosevelt