4/12/2016

Waarom?






I ga jullie een verhaal vertellen over dieren, een verhaal dat alleen in mijn land kan gebeuren. Dit verhaal begon een jaar geleden, toen ik een artikel in de krant zag over een aantal verwaarloosde paarden in een dorp, dus ik probeerde te achterhalen  wat er aan de hand was met deze paarden. Ik belde de Guardia Civil, en zij wilden me geen informatie geven en verwezen me naar de regering van Castilla en Leon. Dat deed ik, ik nam contact op met de locale overheid en vroeg rond, en mij werd verteld da talles onder controle was, dat de dieren in goede handen waren. Zelfs na deze informatie vertelde ik dat ze op ons konden rekenen mocht het nodig zijn, en als er iets zou gebeuren. Maar natuurlijk hebben ze helemaal niks gezegd of contact opgenomen en we hebben niets meer over de paarden gehoord.  Tot dit jaar, toen er een artikel in de krant verscheen over een aantal paarden in een hele slechte staat in Penafiel, een aantal van hen al overleden. Seprona nam contact met ons op, die hadden het al via de rechtbank laten lopen vanwege dierenmishandeling en blijkbaar zijn wij de enige instantie die ze in de provincie Valladolid kan opnemen. Dus we gingen ze ophalen, 7 stuks in erg slechte conditie, heel mager met huidproblemen, en wat een verrassing, het waren dezelfde paarden als die een jaar eerder al waren achtergelaten, en dan vraag ik mezelf toch af: zou het niet handiger zijn geweest om ze toen al op te halen in plaats van te wachten tot hun conditie nog slechter was, zoals nu?  In ieder geval, degene die er nog zijn zijn un bij ons en hebben een hoop aandacht nodig. We hebben ze gedeparasiteerd, intern en extern, ze hebben een bezoekje gehad van de dierenarts om behandeld te worden en geidentificeerd, en nu hebben we jullie nodig om ons te helpen te kunnen blijven doorgaan. Kusjes, knuffels en lieve likjes, Fermin

Een van onze dieren adopteren:  http://www.scoobymedina.org/nl/adoption/index.html
Medoeen mit Teaming: https://www.teaming.net/scoobymedina?lang=en_UK





















 


We presenteren u: Nieves


Zo hebben we haar genoemd vanwege haar zwarte vacht. Het is een podenco die gebruikt wordt in “rehalas”, drijfjachten, we haalden haar op in Marinada en ze wisten niet hoe ze haar poot was kwijtgeraakt.  Ik geloof er niks van, deze arme dieren worden gebruikt voor drijfjachten op Wilde zwijnen en ik weet zeker dat ze in van de schermutselingen met een wild zwijn ze haar poot heeft gebroken en niemand heeft er iets aan gedaan, tot ze hem gewoonweg is verloren. Ze is heel lief en zoekt iemand die haar adopteert. We gaan proberen een prothese voor haar te vinden en we hebben jullie nodig, doneer alsjeblieft vandaag.  Kusjes, knuffels en lieve likjes, Fermin

Een van onze dieren adopteren:  http://www.scoobymedina.org/nl/adoption/index.html
Medoeen mit Teaming: https://www.teaming.net/scoobymedina?lang=en_UK 

 



 

4/11/2016

COFFEE en haar kleintjes




Coffee werd in de steek gelaten toen ze aan het werpen was, door een vrouw die in een grote zwarte auto reed. Een buurvrouw zag het gebeurden en op het moment dat de vrouw de auto startte en wegreed, hoorde ze schreeuwen van pijn. Toen die buurvrouw dichter bij de plek kwam waar het geluid vandaan kwam zag ze Coffee, met een van haar baby's dood aan haar zijde en nog 6 meer die voor hun leven aan het vechten waren.
Coffee was helemaal in de war, ze begreep er niks van dat haar familie haar daar achter had gelaten, waarom haar bazinnetje de auto had gestart en zonder haar was weggegaan, haar achterlatend met deze vreselijke pijn. Ze was zo bang dat ze iedereen probeerde te bijten die in de buurt kwam,  mensen die langs kwamen en kwamen kijken naar de arme hond met haar net geboren pups. Maar niemand hielp haar.
We werden gebeld door de politie en zonder er lang over na te denken gingen we op weg om haar op te halen. Iedereen zei dat we niet te dichtbij moesten komen omdat ze ons zou bijten.
Toen we daar aankwamen gingen we naar haar toe, en toen we de arme hond zagen, met haar pups om haar heen, waarvan er al een dood was, gedesorienteerd en huilend, staken we onze hand uit en ze kwam naar ons toe, ging naast ons zitten en liet het toe dat we elk van haar pups oppakten. Ze wist dat we haar gingen helpen en zij ging al naar de deur van onze auto, om op ons te wachten.
Ze wist niet waar ze heen ging maar ze wist dat het nooit erger kon zijn dan waar ze vandaan kwam.  Coffee had vertrouwen in ons, en wij gaan alles doen wat mogelijk is om haar en haar pups te redden, ze zijn erg zwak en we hebben hulp nodig