Een willekeurige zondag

Ik wil jullie wat vertellen en hoewel ik besef dat het niet echt veel met Scooby te maken heeft, wil ik het toch even met je delen, voor als jullie hetzelfde meemaken.  Op een dag als vandaag sta ik op en terwijl ik wakker probeer te worden maak ik mijn koffie met sojamelk klaar en de dagelijkse kop groene thee. En terwijl ik die klaar sta te maken kijk ik uit het raam en zie, of liever ik hoor ze, al die kleine vogeltjes die hier komen eten, maar in de winter is er op het platteland ook niet veel te eten te vinden dus als je kunt help deze kleine vogeltjes want met al de vervuiling nemen ze in aantallen ook flink af en een wereld zonder vogels zou erg triest zijn.

Daarna stop ik een paar snoepjes in m’n zak en ga naar een paar patio’s om een aantal honden eten te geven, meestal de meest zielige, en vandaag ga ik naar de oudjes want er zijn een paar nieuwe bij en ik wil even zien hoe het met ze gaat. Ze bijten een beetje op m’n vingers maar het is prachtig om te zien hoe ze in de rij staan voor hun snoepje.

Daarna ga ik richting de ingang en blijf even staan kijken bij de galgos die net uit Cuenca zijn gekomen, de zon komt door en ze liggen allemaal languit in de zon en ik zeg tegen Melissa dat het precies is wat ik zo leuk vind aan Scooby, dat de dieren in alle vrijheid kunnen genieten, een vrijheid die ze tot nu nog nooit hebben gehad.

En daarna besteed ik tijd aan de honden die bij mij wonen, Tino, Coria en Laura zien er prachtig uit in hun jasjes en we maken een wandeling door de Scooby boerderij, waar de honden kunnen rennen en zich prima vermaken, vooral Tino die de hele tijd loopt te blaffen tegen de schapen en de geiten en die arme beesten zetten het op een rennen, dus ik roep weer tegen hem dat hij ze met rust moet laten. Dan komen we bij de ezels en Tino blaft tegen hen om ze uit te dagen zodat ze achter hem aan komen, en beide partijen hebben het prima naar hun zin. Er zit alleen een nadeel aan deze wandelingen; ik heb geen idee waarom ze het doen maar ze vinden het schijnbaar heerlijk om de ezelpoep op te eten en hoewel ik het ze verbied, ze krijgen het toch steeds voor elkaar. Ik snap er niks van want ze krijgen toch al het eten dat ze willen.

Ik zal niet ontkennen dat alles tot nu toe klinkt  als een paradijsje voor een dierenliefhebber en ik weet zeker dat jullie zo met me zouden willen ruilen maar het grote probleem begint pas ‘s avonds als mijn honden binnenkomen om te slapen. Dan begint de chemische oorlogvoering en ik weet niet of het aan de ezelpoep ligt maar in de maag van een hond wordt dat een een soort massa vernietigingswapen, want de scheten van mijn beesten zijn al onverdraaglijk maar in combinatie met de ezelpoep, en dan vooral bij Coria die ze nogal eens laat “vliegen” zijn deze winden helemaal niet te harden.

Geloof me, 4 winden van Coria zijn in staat een heel leger te vernietigen, en het is maar goed dat de US Army er nog niets van weet anders zouden ze haar van me afnemen en meenemen naar Afghanistan, ik denk dat de Taliban zich in 15 minuten overgeeft! Maar ja, wat doe je eraan, het leven kan niet altijd perfect zijn!

Groeten en tot snel, Fermin

Cappucina ofwel Bambi

Een hele kleine update om jullie aandacht te vestigen op onze kleine Capuccina. Ik noem haar zo want ze lijkt heel erg op Sandra’s Italiaanse Volpino, niet alleen in haar gedrag maar ook vooral hoe ze er uit ziet.

 

Ze is erg klein en zoals iemand uit Andalucia zou zeggen “grasiosa”, het is een kleine druktemaker, ze is constant in beweging, klimt op je schoot, vraagt je aandacht, begint je te likken en duwt haar koppie tegen je aan, in het kort is ze gewoon onweerstaanbaar, en dat van iemand die niet eens zo erg van kleine hondjes houdt. Maar ik realiseer me dat dit een hele speciale is, zet haar maar op je bank en je zult het zien! Geloof me, je zult er geen spijt van krijgen. We hebben haar zwervend gevonden in Zamora en daar is waar ze blijft tot iemand haar adopteert. Groeten, Fermin

 

40 Galgo meisjes uit Sevilla...

.. zijn net aangekomen bij Scooby. Allemaal gevonden rondom Sevilla en nu bij Scooby om hun echte thuis te vinden. Dus wij zullen de komende tijd erg druk zijn met de nieuwe gasten om ze klaar te maken voor adoptie en te zorgen dat ze zo snel mogelijk op de adoptiepagina’s komen. En geen rust in het verschiet want binnenkomt komt er weer een hele groep Galgo’s uit Moron.  We rekenen weer op jullie om een geweldig thuis te vinden voor deze prachtige dieren!

En geniet nu maar eerst van de diavoorstelling!

http://www.youtube.com/watch?v=6r1qlXjDows

Correction for update from yesterday

The photo "LA HEMBRA" didn´t show the correct dog until now. Now it is changed and here is the correct photo.

Sorry!

 

Een snelle pick-up

Of eigenlijk moet ik zeggen twee pick-ups, een door mij en een door Oscar, twee galgo’s, een vrouwtje en een mannetje. Het mannetje hebben we opgehaald in een dorp in Salamanca, waar hij al twee jaar aan het zwerven was, en de priester van het dorp zette altijd wat eten voor hem neer, dus niemand maakte zich er druk over, maar nu was de priester verhuisd en er was niemand meer die hem eten gaf. Zul jij de volgende zijn die hem voortaan eten geeft?

De andere is een klein galgo-vrouwtje dat  ik ophaalde in Villoslada, een heel klein dorp in Segovia en nogal afgelegen. We werden gebeld om haar op te halen en wij hadden de instructie gegeven om te zorgen dat ze ergens op een patio kon worden ingesloten zodat we haar konden vangen en dat gingen ze doen.  Ik kwam dus in het dorp aan, kom bij het huis en ga de patio op en toen zei de man tegen mij dat het wel moeilijk zou zijn om haar te vangen dus het beste was om haar dan maar wat eten te geven. Dus hij komt aanzetten met een stuk spek om aan de galga te geven en nee hoor, die moest er niks van weten. Dus ik buk een beetje en ze komt heel langzaam op me af, ik steek m’n hand uit zodat ze er aan kan ruiken, ze komt dichterbij en laat zich heel makkelijk pakken. De mensen eromheen stonden er verbaasd naar te kijken en zeiden dat ik haar zeker had gehypnotiseerd, wat natuurlijk helemaal niet waar was, het was een lief dier, maar in dit dorp denken ze nu dat ik speciale krachten heb en met een enkele blik de galgos aan mijn voeten neervallen.. Ver bezijden de waarheid, het komt er simpelweg op neer om met liefde met ze te praten.

Groeten en tot snel

Fermin

HEER HUGO, EEN WERKLOZE RIDDER

Mijn naam is Hugo en helaas heb ik nog geen achternaam want ik wacht nog op adoptie. Je kunt me Heer Hugo noemen want ik ben een echte heer, ik woon in een dierenopvang dat een all-inclusive service verleent, ik heb een kamer met het beste uitzicht, dagelijkse roomservice en een hoop extra’s, ik krijg mijn wandelingetjes een paar keer per week, en wordt gekapt en verzorgd met daarna mijn favoriete extraatje: eerst de bek, dan de oortjes en als ik dan echt denk dat het helemaal niet meer op kan ga ik liggen en krijg ik een lekkere aai over m’n buik en een volledige massage.

Ik heb hier een heel relaxed leven maar ik ben hier al veel te lang en denk steeds vaker aan vertrekken om andere plekken te leren kennen, te reizen, andere gezichten te zien en andere dingen te doen. Vooral ook om wat meer beweging te krijgen want dit relaxte leventje heeft ook z’n nadelen en de laatste jaren ben ik wat dikker geworden, maar met een beetje extra wandelen, spelletjes en een dieet met minder calorieën is dat zo verholpen. Ik hoorde pas geleden een opmerking over twee meisjes hier in de opvang, dat ze op een tonnetje leken en dat vond ik niet zo leuk. Het is misschien niet zo netjes om dit over jezelf te zeggen maar ik vind dat ik best een knappe jongen ben, een hele knappe jongen zelfs en ik zorg altijd goed voor mijn lijf en vacht, dus ik zou het niet leuk vinden als ze mij tonnetje rond zouden noemen, maar ja, wat kun je doen in deze situatie.  Nu ik zonder werk zit kan ik veel tijd besteden, je kunt wel lachen maar ik ben een echte ridder, een veroveraar, ik heb veel honden gek gemaakt en er heel wat veroverd maar ze zijn nu allemaal op de hoogte van mijn trucs en het wordt een beetje saai, dus ik zou wel graag naar buiten willen om andere vrouwtjes te imponeren met mijn charmes. Vroeger was ik een van de besten op mijn gebied, het kostte me niet veel moeite om een dame in katzwijn te laten vallen, een paar woorden, een blik, een aanraking.. oh wat een mooie herinneringen!

Ik benaderde ze rustig en sprak ze aan: “Hallo daar mooierd, ik heb je hier nog niet in de buurt gezien, wil je een stukje met me wandelen?  Mijn naam is Hugo en ik woon hier in de buurt, en ik heb een zwak voor een mooie dame als jij, met die prachtige vacht en die manier van lopen die me helemaal gek maakt, ik zou je graag willen leren kennen, als je wilt kunnen we wat tijd samen doorbrengen vanavond, kunnen we gaan wandelen of liggen in het gras in het licht van de sterren, laat me je beter leren kennen, je zult er geen spijt van krijgen,”   en dan fluisterde ik in hun oor “je zult de rest van mijn leven op me wachten” en ze dan voorzichtig over het been aaien zodat ze over hun hele lijf beefden, ze voorzichtig aanrakend tot ze van oor tot oor glimlachten en van mij zouden zijn voor de rest van de avond en nacht, genietend van mijn hondencharme. In mijn buurt had ik een reputatie van veroveraar en alle andere mannetjes waren jaloers op me maar ze waren nooit zo knap, succesvol of professioneel als ik.

Ik ben al een aantal jaar werkeloos en ik zou graag weer in beweging komen maar dan zal ik hier uit de opvang weg moeten. Laat er alsjeblieft iemand voor me komen en me meenemen, geef me de kans om te laten zien wat ik waard ben want ik ben een prachtige hond en als je met mij gaat wandelen zullen er mensen op je af komen die je complimenteren met hoe mooi ik ben, zodat je trots op mij zult zijn want iedereen zal vragen: jeetje wat een mooie hond, hoe heet hij?  Dat zullen ze zeggen, echt waar.

Ik moet nu terug naar mijn werk maar ik hoop dat wanneer je me wilt leren kennen, je de mogelijkheid aangrijpt om de Scooby opvang te bezoeken op Poligono los Llanos in Zamora, ik zal jullie graag ontvangen. Vraag maar naar Heer Hugo, we kunnen praten en ik weet zeker dat we, met een beetje geven en nemen van beide kanten tot een oplossing kunnen komen. Ik beloof bij deze dat ik een goede hond zal zijn, opgevoed, lief, schoon en sociaal zoals elke zichzelf respecterende ridder, ik zal mijn huis en haard, en natuurlijk mijn baas indien nodig met mijn leven verdedigen, zal altijd bij je blijven, in goede en kwade tijden, zo min mogelijk troep maken en alleen blaffen indien strikt noodzakelijk.  Ik zal dankbaar zijn voor de zorg, jullie blij begroeten als je thuis komt na een lange dag werken, je ruimte respecteren en je spullen en altijd bereid zijn te gehoorzamen, en boven alles beloof ik je meest trouwe vriend te zijn tot het eind van mijn leven.  Daarvoor in ruil is alles wat ik vraag van de persoon die me zal adopteren dat ik de zorg krijg om een nobel leven te lijden, dat ik mijn loopbaan kan voortzetten en dat wij beiden overeenkomen dat we elkaar nooit en te nimmer in de steek zullen laten.

Nu hoop ik alleen dat er iemand is die besluit dat hij of zij me nodig heeft in dit leven, wacht niet te lang met die beslissing want dit is een unieke kans, een kans die maar eens in je leven voorbij komt, en ik zal op je wachten.

Dus ja, we zijn in Cuenca geweest

We zijn in Cuenca begonnen en hebben daar uit het asiel de galgos gehaald, mannetjes en vrouwtjes, zwart en bruin, omdat ze allemaal een plek in ons hart verdienen. Dit keer hebben we ook een kleine podenco meegenomen die al wat ouder is, en verschillende galgas met problemen, een galgo met een verwonding aan z’n oog.

Hoewel ik weet dat Pilar haar uiterste best doet ze allemaal te bereiken ben ik toch bang dat ze niet overal op tijd bij kun zijn. Zoals de kleine en erg dunne galga die er nog maar pas was aangekomen, maar al getest is op Leishmania en Erlichia, gelukkig negatief maar nu is het onze beurt om voor haar te zorgen en uit te vinden wat ze mankeert.

We hebben 35 galgos en een podenco dus uit Cuenca gehaald, we zijn ook in het asiel in Valladolid geweest en hebben daar 4 uit meegenomen, en er komen er 4 uit Madrid. Zoals ik al zei, dankzij jullie hebben we nu plaats voor meer honden en de volgende komen er al weer aan. En in de tussentijd kunnen wij voor ze zorgen, alles inventariseren en zorgen dat ze zo snel mogelijk op de adoptiepagina gezet kunnen worden. Groeten, Fermin