Een nieuwe lieverd voor Virtuele Adoptie

Rex heeft epilepsie en krijgt nog steeds aanvallen, zelfs met de medicatie die hij heeft. Daarom zal het moeilijk worden om een passend thuis voor hem te vinden, hoewel qua karakter en uiterlijk het een droomhond is. Hier bij Scooby woont hij bij de oudjes, als jonge knul, maar hij gedraagt zich voorbeeldig tegenover de oudere medebewoners. Als jullie ons kunnen helpen de kosten voor zijn voedsel en medicatie door hem virtueel te adopteren, dan zouden we dat heel erg fijn vinden!

Open deur dag

 

Er zijn zo veel nieuwe dingen deze zomer, maar laat ik U eerst van onze eerste open dag vertellen, voordat we al met de volgende gaan starten. We hadden weer het idee, om op een hete zomerdag in july de open dag aan te kondigen. In het begin waren er, zoals gewoonlijk, zo'n 15 mensen, maar toen ik net met mijn toespraak wilde beginnen zeiden plotseling alle aanwezigen "Fermin wacht even, daar komen nog meer mensen". En er kwamen er meer en meer, we konden pas een half uur later beginnen omdat er ongeveer 150 mensen waren gekomen. Werkelijk ongelooflijk, nog nooit waren het er zoveel. Natuurlijk duurde de rondleiding door ons opvangcentrum veel en veel langer dan gepland, omdat er overal wel iemand bleef staan om onze dieren te bekijken en ons vragen te stellen over deze Scooby-bewonders.

 

 

We hebben de dag gemeenschappelijk beeindigd in de nieuwe Scooby-winkel, het gebouw heeft zichzelf nu al waargemaakt. Het was een ontzettend interessante dag

en de meerderheid van de mensen heeft ons heel erg tevreden verlaten. We hopen U de volgende keer weer te ontmoeten, want bij Scooby is er altijd iets nieuws te zien, ook wanneer er "alleen" nieuwe dieren zijn.

 

 

 

Oh ja, overigens hadden we de week voor de open deuren dag een speciale Scooby dag voor alle vrijwilligers gevierd, die ons meegeholpen hebben met de huisdierendag. Het was heel leuk, en vooral ook heel nat, omdat Facundo zich in het hoofd had gehaald onze nieuwe watervoorziening in gebruik te nemen, en we hem zeer dankbaar waren hiervoor, vooral omdat het ontzettend heet was.

 

Tot gauw

Fermin

Scooby doet een redding of Onze reis naar Cuenca

Elk van bovenstaande titels zou passen. Een paar dagen geleden kreeg ik een telefoontje van Milagros, dat ongeveer zo ging: Fermín, help ons. We hebben zo verschrikkelijk veel honden hier. Ze vallen elkaar aan, bijten elkaar, omdat we hier niet genoeg ruimte hebben voor hen allemaal.

Toen ik hier kwam, gaf ik aan dat we naar Cuenca zouden rijden om galgo’s van de provinciale perrera te halen en ik herinner me mijn gesprek met Dani hierover, omdat we op dit moment echt alleen voor de teven moeten gaan, omdat de reuen zo moeilijk adopteerbaar zijn. En hoewel dit een realiteit is, was ik niet in staat om honden te kiezen vanwege hun geslacht of kleur. Zwarte honden hebben ook meer moeite om geadopteerd te worden. Ja, we hebben heel wat zwarte galgoreuen, maar ik help graag dieren, alle dieren, en ik mag naïef zijn om te denken dat meer reuen en meer zwarte honden geadopteerd worden omdat ik je nu over dit probleem vertel, maar ze zijn echt fantastisch, die reuen van ons. Afgezien van mijn overtuiging dat je geen honden moet redden alleen omdat ze mooi zijn, dat zou ongrondwettig zijn, toch houd ik het meest van degenen die het slechtst af zijn. In ieder geval kiezen mijn honden meestal mij uit en niet andersom.

Dus we reden naar de Perrera in Cuenca en haalden 39 galgo’s op, waaronder een puppy, die naar mijn mening een podenco is en superlief, en ook een moederhond met twee pups, die zeker galgomixen zijn, maar die net zo dringend geadopteerd moeten worden als alle anderen. Alsjeblieft, laten we niet racistisch zijn, ook al zijn ze galgomixen, ook zij hebben recht op een mooie plek op de bank bij u thuis. Nu verblijven ze in het puppyhuis en leven vreedzaam samen met onze babykatten. Ik ben daar om wat foto's van hen te nemen, zodat u kunt ze ook zien.

Tussen twee haakjes, onze reddingshelden waren Cristina en Claire, die midden in de nacht opstonden om de reis heen en weer naar Cuenca te maken in één enkele dag.

Ik zie je later, ik ben weg om wat foto's te maken.

Fermín

Oh, helemaal vergeten je te vertellen dat 1 van de honden die we meenamen uit Cuenca een greyhound is. Ik ben niet 100% zeker of ze uit Ierland kwam, maar ze is een greyhound. Ze heeft maar 1 tatoeage, een groene die gebruikelijk is bij de Ieren, en ook nog onleesbaar, hoewel we het wel geprobeerd hebben. Niet zo lang geleden had ik met Marion Fitzgibbon een gesprek over dit specifieke onderwerp, waarin ik zei dat ik ervan overtuigd was dat er nog steeds Ierse greys worden geïmporteerd voor de renbaan. En kijk – nu hebben we een van die honden hier bij ons.

Foto’s van de redding:

 http://www.youtube.com/watch?v=Dl3jF3TIokE&feature=youtu.be

Een ongeluk komt zelden alleen

Mijn vader zei dit altijd tegen mij. Nou, vandaag is onze pomp kapot gegaan, die we dringend nodig hebben, om water uit onze eigen bron te pompen. Alle trouwe Scooby-fans herinneren zich misschien dat de laatste keer dat dit gebeurde, het ons 7000 euro kostte om een nieuwe te kopen. Het is duidellijk dat we niet zonder water kunnen blijven zitten en ik heb alles al geregeld voor de reparatie. Maar om dit te kunnen betalen, hebben we wat internetveilingen nodig, of middeleeuwse markten of een vlooienmarkt. Voor het moment hebben we de gemeenteraad gevraagd om ons van water te voorzien en morgen wordt de pomp opgehaald voor reparatie, want zonder water is gewoon onmogelijk hier.

Overigens, het is ongelooflijk hoe opdringerig de muggen hier zijn in september. Ze voelen vast hun einde naderen en zijn veel irritanter dan in de zomer.  Zo, dit heb ik maar even toegevoegd om de spanning wat te verzachten en dit verhaal, dat eigenlijk een tragedie is, met een glimlach te beëidingen.

Tot gauw,

Fermín

Tuna, de ondeugende Galgo

Tussen de oudjes in de tuin woont Tuna, een vijf jaar oude Galgo. Elke morgen loop ik door de tuin met mijn tas met schone kleren en mijn handdoek, klaar om een douche te nemen. En vanmorgen was niet de eerste keer dat ik uit de douche kwam en ik er achter kwam dat er een kledingstuk ontbrak. En ja hoor, Tuna had alweer iets uit mijn tas gepakt zonder dat ik het door had. Ondeugende Galgo. Maar je kunt niet boos op haar zijn, want ze is zo ontzettend leuk en aanhankelijk. Altijd de eerste die naar je toe komt om aangehaald te worden. Altijd vrolijk en ja, staat altijd klaar om stiekum iets uit je tas te pakken.

KLOOTZAKKEN!

Het zal wel niet politiek correct zijn maar het is het eerste woord wat in mijn hoofd opkomt, dat iemand in staat is een hond in zo’n erbarmelijke toestand te laten komen, dat moet een vreselijke klootzak zijn. We hebben hem opgehaald in Hinojosa de Duero en we hebben hem uiteindelijk in moeten laten slapen, de wormen hadden zo goed als zijn hersens bereikt. We weten niet wat er heeft kunnen gebeuren in dit geval, het enige wat we weten is dat we niet kunnen toestaan dat dit soort dingen gebeuren. Het arme dier had een chip dus we gaan het in ieder geval aangeven, of het veel zin heeft weten we niet maar we gaan het in ieder geval proberen.

Trieste groeten,

Fermin

Omdat de foto’s hierbij nogal afschuwelijk zijn, zetten we ze op YouTube zodat je zelf kunt beslissen of je ze wilt zien of niet.
http://www.youtube.com/watch?v=mlWOn5Nqxoc

Ons puppyverblijf 3

Wat ons puppyverblijf betreft, niet zo lang geleden hebben we u een update gestuurd over de bouw van het eerste puppyverblijf, met foto’s van de gelukkige puppy’s in hun nieuwe huisje. De waarheid is dat we met zoveel puppies zaten, het leken wel duizenden, dus besloten we dat er nog een tweede puppyhuis bij moest komen, niet alleen voor honden maar ook voor de katten.  Het was onmogelijk op de oude weg door te gaan, waarbij zieke katten en nieuwkomertjes en kittens gemengd zaten met gezonde katten, allemaal in dezelfde ruimte, dus zeiden we hier moet iets gebeuren en snel, we moeten eerst fondsen werven hiervoor maar uiteindelijk waren we genoodzaakt al aan de slag te gaan. Als ram ben ik niet zo heel erg geduldig en het beviel me niet wat ik zag, die kittens die ziektes opliepen en dus is de nieuwe cattery op weg naar voltooiing, over een korte tijd zullen we klaar zijn en zullen al onze kittens een veilige plek hebben waar ze hun quarantaineperiode kunnen doorbrengen.  Aangezien het eerste puppyverblijf zo’n succes bleek, hebben we een tweede puppyhuis geopend in het gebouw dat we eerst voor de reptielen gebruikten, aangezien die nu in de omgeving van het meertje verblijven hadden we ruimte over. Nu hebben we twee goede puppyverblijven en tot nu toe geen enkele zieke pup meer dus de puppyverblijven zijn een groot succes. We zijn dan ook erg tevreden omdat we deze zomer maar weinig puppies erbij kregen en – afkloppen – ze zijn allemaal gezond dus willen we nu verder gaan met cattery 3 of puppyverblijf 3 – ligt eraan hoe je het wil noemen – maar nu moeten we eerst voor de nieuwbouw gaan betalen dus jullie steun is hard nodig.

Hartelijke groeten en tot de volgende keer. Fermín