COFFEE en haar kleintjes

Coffee werd in de steek gelaten toen ze aan het werpen was, door een vrouw die in een grote zwarte auto reed. Een buurvrouw zag het gebeurden en op het moment dat de vrouw de auto startte en wegreed, hoorde ze schreeuwen van pijn. Toen die buurvrouw dichter bij de plek kwam waar het geluid vandaan kwam zag ze Coffee, met een van haar baby's dood aan haar zijde en nog 6 meer die voor hun leven aan het vechten waren.

Coffee was helemaal in de war, ze begreep er niks van dat haar familie haar daar achter had gelaten, waarom haar bazinnetje de auto had gestart en zonder haar was weggegaan, haar achterlatend met deze vreselijke pijn. Ze was zo bang dat ze iedereen probeerde te bijten die in de buurt kwam,  mensen die langs kwamen en kwamen kijken naar de arme hond met haar net geboren pups. Maar niemand hielp haar.

We werden gebeld door de politie en zonder er lang over na te denken gingen we op weg om haar op te halen. Iedereen zei dat we niet te dichtbij moesten komen omdat ze ons zou bijten.

Toen we daar aankwamen gingen we naar haar toe, en toen we de arme hond zagen, met haar pups om haar heen, waarvan er al een dood was, gedesorienteerd en huilend, staken we onze hand uit en ze kwam naar ons toe, ging naast ons zitten en liet het toe dat we elk van haar pups oppakten. Ze wist dat we haar gingen helpen en zij ging al naar de deur van onze auto, om op ons te wachten.

Ze wist niet waar ze heen ging maar ze wist dat het nooit erger kon zijn dan waar ze vandaan kwam.  Coffee had vertrouwen in ons, en wij gaan alles doen wat mogelijk is om haar en haar pups te redden, ze zijn erg zwak en we hebben hulp nodig

6 dagen, 10000 km en de redding van 210 honden en 12 katten, deel 2 en 3

Ik was niet eerder thuis dan middernacht/1 uur op maandag en ging slapen. Dinsdag om half 4 ging de wekker af. Weer onderweg, de truck klaar voor een trip naar Andalucia en Extremadura om galgos en podencos op te halen. Dit keer nemen Hoover en ik de 2 trucks waarmee we ongeveer 110 honden mee terug brengen. Hoover zal zijn verhaal vertellen en ik het mijne.  Nadat we door diep Andalucia zijn gereden, langer dan gepland dankzij ons navigatie systeem dat ons door een aantal moeilijke (maar mooie) wegen loodste, was de eerste stop Baena (Cordoba), waar ik twee vrouwtjes honden ophaalde, een galga en een podenca zonder chip, achtergelaten, en die dus aan boord kwamen. Daarvandaan naar Marinada waar er nog eens 5 honden waren, waaronder een podenca (die een poot miste) en een aantal galgos met een slecht uitziende vacht. Ik laad ze in de auto en rij door naar Sevilla waar Lorena op me wacht met een aantal galgos en een podenca met drie pups – ik zal jullie haar verhaal in een aparte update vertellen. En dan weer door naar Extremadura. Twee stops:  een in Badajoz en een in Caceres, plaatsen waar ik met eigen ogen heb gezien hoe weinig de galgueros geven om hun dieren, ze geven ze gewoon over zonder er bij na te denken, zonder gevoel, alsof het niet meer dan vuilnis is. Lorena wacht op me in Caceres met nog eens 10 honden (waarvan de meeste galgos), allemaal in haar Renault Clio, waar nog eens 2 mensen in zitten. De hele situatie deed me denken aan het hutje van de Marx Brothers in de film A night at the Opera! Uit de auto kwam een oneindige reeks levende wezens!  Uiteindelijk kwamen ze allemaal bij ons in de truck en een hele vermoeide maar gelukkige Fermin ging weer op weg naar Scooby na een goed uitgevoerde taak. Ik kwam om 7 uur ’s avonds in Valladolid aan, na 1800 km te hebben gereden en met ca 50 honden. Ik had nog niets gegeten dus ik nam een pizza (niet een hele goede moet ik zeggen…) en ging naar bed want de dag erna wachtte me weer een lange dag.

6 dagen, 10000 km en de redding van 210 honden en 12 katten, deel 3

2.35 in de nacht, de wekker gaat weer af en ik moet opstaan, een dag hard werken maar deze is anders want zodra de dag eindigt begint mijn vakantie. Deze keer is het Cristina die naar Murcia komt met me om een aantal katten en een heleboel honden op te halen. Er is een hoop verkeer op de weg vanwege Witte Donderdag maar we kwamen uiteindelijk aan. In Murcia stonden onze mensen te wachten met 6 galgos. We haalden een galga en haar pups op uit Marina de Bullas (daar zal ik jullie later over vertellen) en een kat met haar laatste nestje en twee van een vorig nest die het hadden overleefd en opgevangen waren door de mensen in Bullas. Daarnaast pikten we nog twee hele verlegen podencos op (waar ik jullie ook een andere keer over zal vertellen) en als laatste alle honden die Maria uit handen van de galgueros had gered. We zijn momenteel een zaak aan het onderzoeken wat kan uitlopen op een echt schandaal hier in Mazarron waar galgueros mee te maken hebben maar we zullen jullie daar over informeren zodra we kunnen.  In totaal hebben we vandaag 60 honden en 6 katten gered, die nu allemaal zouden zijn overleden als het niet voor SCOOBY en JULLIE hulp zou zijn. 6 dagen, 10000 km en een heleboel geredde dieren.  Laat ons alsjeblieft ons werk doorzetten door vandaag nog te doneren.

Zoals altijd, kusjes, knuffels, liefdevolle beetjes en likjes van ons allemaal. Fermin

Een donatie doen: http://www.scoobymedina.org/nl/donate.html

Een hond virtueel adopteren: http://www.scoobymedina.org/nl/virtual_adoption/index.html

Een van onze dieren adopteren:  http://www.scoobymedina.org/nl/adoption/index.html

Vrijwilliger worden: http://www.scoobymedina.org/nl/volunteering.html

Medoeen mit Teaming: https://www.teaming.net/scoobymedina?lang=en_UK 

 

Videos Rescates : https://www.youtube.com/watch?v=tZF7NJrCbiA&feature=youtu.be

 

6 dagen, 10000 km en de redding van 210 honden en 12 katten, deel 1

Ik zal beginnen jullie te vertellen over de idiote week die we hebben gehad, en daarvoor moet ik beginnen bij afgelopen zaterdag rond 3.30 in de middag, toen we onze trip naar Nederland begonnen met 45 honden en 6 katten. Zoals gewoonlijk haalde ik onze geweldige medechauffeur Cristina op in Burgos en we begonnen aan onze rit naar Nederland. Bij Bordeaux wisselden we van plaats en dan ga ik in de “slaapstand” compleet met masker en oordoppen. Als we bij Parijs aankomen is het weer mijn beurt en je kon merken dat het zaterdag avond was want er waren een hoop idiote chauffeurs op de weg.

Ongeveer 200 km voorbij Parijs ruilen we weer van plaats en komen uiteindelijk aan in Balkbrug waar we al onze prachtige dieren, veilig overgekomen, uitladen en daar weer de donaties van voedsel en speelgoed voor de dieren inladen. Aangezien we een beetje ruimte hadden gingen we langs het huis van Lucy en Vanessa om nog wat meer voedsel in te laden. Onze truck zat nu nokkie vol dus we moesten alvast excuses bedenken die we de politie konden geven mochten we aangehouden worden, en we moesten vertrouwen hebben in de acteerkunsten van Cristina die indien nodig wat krokodillentranen kon laten! Daarna kwamen we terug in Lommel waar we de nacht doorbrachten bij Hellen, die ons zoals altijd trakteerde op een heerlijke maaltijd. De volgende dag gingen we terug naar Spanje zonder enig incident, behalve dan de files op de ringweg van Brussel en Parijs. We kwamen rond middernacht weer thuis, vermoeid maar trots op de volbrachte klus.

Zoals altijd, kusjes, knuffels, liefdevolle beetjes en likjes van ons allemaal. Fermin

Een triest verhaal

Curru is een hond van 9 maanden oud. Zijn baasje was iemand op leeftijd die èn niet getrouwd was èn geen kinderen had. Dus hij en Curru waren elkaars familie en beste maatjes. Op een ochtend ging Curru zijn vriend wekken, maar er klopte iets niet: zijn baasje was ziek en kon zich niet bewegen. Nog dezelfde dag zag Curru buren, doktoren en de politie het huis binnenkomen en was hij er getuige van dat ze zijn vriend meenamen. Hij werd alleen achtergelaten in de tuin, voor dagen, misschien zelfs weken, wachtend op de terugkeer van zijn baasje, maar die kwam maar niet......Een buurman liet eten en drinken voor hem achter in de tuin, totdat hij uiteindelijk naar Scooby werd gebracht, waar hij nu verblijft. Hij begrijpt niet wat er is gebeurd en waarom zijn vriend nooit meer terugkwam om hem op te halen of waarom hij uit zijn huis is gehaald. 

Hij heeft een nieuwe familie nodig die net zoveel van hem houdt als dat zijn vriend deed. Die voor hem zal zorgen en hem nooit meer alleen zal laten. 

*Alsjeblieft, help ons zodat we hen kunnen blijven helpen* Doneer nu! Kusjes, knuffels en likjes van het Scooby team en alle dieren.