Voedsel is onderweg!

Als eerste en meest belangrijke, bij Scooby zijn we heel erg dankbaar voor alle giften, steun en donaties die we van jullie krijgen! Hoewel dit soms voor wat logistieke problemen zorgt..

Iedere keer als we terugrijden naar Spanje van een van onze transporten om honden naar hun nieuwe thuis te brengen, doen we dat met een bus die tot de nok toe gevuld is met voer, dekens, medicijnen etc.

Zo vol dat we de vorige keer bijna een boete kregen omdat we te zwaar beladen waren!

Maar er lag nog zo ontzettend veel goederen die jullie gedoneerd hadden die nog steeds naar Spanje moesten, vooral hondenvoer. En daar moesten we echt iets aan doen want we willen natuurlijk niet dat jullie denken dat we niet blij zijn met het voedsel dat jullie gegeven hebben, en in plaats van dat voer ergens in een magazijn te hebben, zien we natuurlijk liever dat het in de buikjes van onze honden gaat!

Gelukkig, door contacten van Cobie, hebben we een bedrijf gevonden dat het voor ons naar Spanje wilde brengen, maar dan moesten we wel eerst zorgen dat al het voedsel (let wel, we hebben het hier over zo’n 8000 kilo!), eerst daar in Zeewolde verzameld zou worden.

Dus.. we hebben onze sterke man, eigenlijk twee stuks (Pablo en Said) naar Nederland en Belgie gestuurd en nadat ze eerst een transport met honden hadden afgeleverd bij Galgos Ardenne Blue, zijn ze begonnen met het verzamelen, laden en uitladen van al het voedsel dat op de verschillende locaties was opgeslagen, allemaal door de tijd verzameld met hulp van Vanessa, Lucy en Jacinta.  Het was zo ontzettend veel dat ze ook nog hulp hebben gekregen van de vriendin van een vrijwilliger die toevallig een grote bus had.  Om een idee te geven van de hoeveelheid: met twee bussen hadden ze 3 of 4 ritten nodig om 1 locatie leeg te maken! En na twee ritten was wat je op de foto ziet nog hetgene wat er nog lag en nog versjouwd moest worden!

Maar in ieder geval:  het voer is onderweg en onze honden hoeven geen honger te lijden. En we zijn echt heel blij met al jullie hulp, en daarvoor danken we jullie, met een speciaal bedankje voor Cynthia voor het bijspringen. Blijf alsjeblieft gewoon doneren, wij zorgen er op een of andere manier wel voor dat het in de buikjes van onze honden terecht komt!

Hoe je van Deborah Rafaello wordt

Dieren blijven me verbazen, een aantal jaar geleden kregen we drie fazanten van het Lady Amherst soort, en wij dachten dat het drie vrouwtjes waren. Eentje stierf al een tijd geleden, en de andere twee bleven over, ze bleven ook  ieder jaar eieren leggen en omdat ze er precies hetzelfde uitzien dacht ik dat ze allebei hun eieren legden en het ene na het andere nest kregen. Tot vandaag, alles zag er normaal uit maar deze herfst moest er blijkbaar wat gebeuren, en Deborah besloot dat ze niet langer Deborah wilde zijn maar een mannetje.. de verenvacht is compleet veranderd en nu is ze dus Rafaello geworden, met iedere dag meer mannelijke veren.. Zoals ik al zei, dieren blijven me verbazen.

 

Brio is een speciaal geval

Hij is een podenco pup en aangekomen samen met zijn broertjes toen hij slechts 1 maand oud was, vol met vlooien en teken, slechte ogen en zijn huid zag er erg slecht uit. Hij is heel vaak onderzocht en uiteindelijk lijkt het probleem allergie te zijn voor een soort voeding of medicijn.

Ondanks dat is Brio een blije hond, lief en speels. En nu zit hij in een pleeggezin, bij een vrijwilliger maar daar kan hij niet lang blijven. Hij doet het prima in een huis, gaat goed om met honden en mensen, heel lief en kroelerig met mensen en gelukkig en blij met de andere honden.

Hij zoekt een thuis voor altijd waar ze voor hem kunnen zorgen.

Een filmpje van Brio:

www.youtube.com/watch?v=4Keg1ANbMjE&feature=youtu.be
www.youtube.com/watch?v=oDOjb9JNgPw&feature=youtu.be

 

Een gered, een dode en een nog zwervende

Drie galgo's waren gesignaleerd dicht bij de snelweg in Medina en dus gingen Sabine en Pablo in de bus erop uit om ze te redden. Ze zijn er in geslaagd om een mee terug te nemen naar Scooby, aangereden door een auto, nog warm maar helaas overleden. (Dit zijn nu de dingen waar  boosheid, hulpeloosheid en frustratie naar boven komt bij de redders. Zo dicht bij een beter leven met kans om een liefhebbend huis en dan kom je nog terug met een overleden hond. Dan vraag je je af WAAROM? Waarom laten de mensen hun hond daar los, in een gebied met zwaar en veel verkeer. Je bent je dan toch bewust dat de hond hier weinig overlevingskans heeft, en als je dan weet dat Scooby vlakbij is die de honden graag opneemt, waarom dan toch?

Tijdens deze actie ontdekten ze ook 2 boxers die vlak bij een heel gevaarlijk terrein liepen. Zij hadden meer geluk en zijn nu bij ons in het asiel.

Twee dagen later kwam een van onze vrijwilligers met haar vriend langs met een hele jonge galgo, amper 1 jaar oud. Ze hadden hem van een afrit bij de snelweg opgepikt. Het is een echt snoepje, niet angstig en gezien hij al volgroeid is is het maar een klein reutje.

Er loopt nog steeds een zwarte reu rond en we blijven proberen om hem te vangen om zijn leven te redden.

Dus wens ons veel geluk bij deze redding...

Hieronder de foto’s van onze gelukkige overlever, hij komt snel vrij voor adoptie!