4/07/2013

Wat houdt mijn werk in?




Hallo, mij naam is Rebeca en ik ben de laatste toevoeging aan het Scooby Medina team. Onze president en chef Fermin, vroeg me wat te vertellen over waar mijn werk bij de opvang uit bestond en daar ga ik hierbij dan maar een poging toe wagen. Ik hoop dat ik jullie niet zal vervelen want ik praat makkelijk over ons werk en de verdiensten van anderen en wat er allemaal hier gebeurt dan over mezelf of mijn werk. Dat gezegd hebbende begin ik maar.
Mijn start bij Scooby was in december en ik was heel erg verrast door het aantal mensen dat voor en met Scooby samenwerkt, maar ik was ook zeer verrast over hoe weinig er bekend was, zeker in Medina en omgeving, over het werk en de ontwikkelingen bij Scooby, dus een van mijn prioriteiten is dus het promoten en het bekend maken van wat we hier doen, en natuurlijk alle activiteiten publiceren in de media, een fundamenteel instrument in het werk van de bevordering van de bekendheid en reclame voor de opvang.


Een van de andere prioriteiten van mijn werk is het afhandelen van de officiële aangiftes en klachten over de verwaarlozing en mishandeling van dieren of elke andere situatie waar het nodig is om aangifte te doen. Na een periode van ongeveer een mand, als we geen antwoord hebben ontvangen van de betreffende instantie, gaan we nabellen over de klacht en schakelen we waar nodig de juiste autoriteiten in zodat die het proces wat makkelijker kunnen maken binnen hun mogelijkheden.
De opvang kan rekenen op een buitengewoon potentieel aan mogelijkheden om diverse activiteiten op het gebied van educatie en voorlichting te ontwikkelen en daarom zijn we op dit moment bezig met projecten voor families en scholen, om hen naar onze locatie te trekken om hen zo uit de eerste hand uit te kunnen leggen wat het is dat we hier doen en dat, helaas, we soms dieren tegenkomen in een zeer slechte conditie, maar dat door het werk van onze vrijwilligers, werkers en adoptanten, ze kunnen herstellen met een mogelijkheid op een beter leven dat ze anders nooit hadden kunnen hebben. Dat is een van de meest lonende onderdelen van deze baan. En wat zeker is, als alles goed gaat, is dat we vanaf april onze deuren gaan openen en nieuwe activiteiten gaan organiseren voor de allerkleinsten, die ik ga coördineren samen met de collega’s en de vrijwilligers.


In een paar weken zal de webpagina van Scooby een vernieuwde webwinkel hebben, met nieuwe producten en een nieuw dynamisch uiterlijk, om onze bezoekers te wijzen op het feit dat zij Scooby kunnen steunen door middel van hun aankopen. Zoals jullie weten hebben we beperkte middelen dus elke hulp is meegenomen.
Overeenkomsten bereiken met instituten en organisaties/verenigingen is een andere tak van wat we de laatste weken hebben ingezet, met het doel om tot werkbare afspraken te komen die de ontwikkeling van Scooby en haar inwoners profijt brengen. Tot nu toe hebben we al contact gehad met de Afdeling Jeugdzaken, het Bureau van Toerisme van de gemeente Medina del Campo, met het bestuur van Castilla y Leon en met de Nationale Federatie van Galgos.
Dit is dus een kleine opsomming van enkele punten in mijn werk, ik weet zeker dat ik er wat vergeten ben waarvoor excuus, en als jullie ook maar iets bedenken wat ik zou kunnen doen wat in het voordeel is van Scooby, laat me dat gerust weten.  Een groet en een bedankje aan iedereen en vooral aan mijn collega’s die zorgen dat mijn werk een stuk makkelijker is.

Balú



Hallo, ik ben Balú. Ik zeg u dat mijn leven, hoewel nog niet erg lang, niet onbelangrijk is. Toen ik geboren werd, was ik erg blij, had andere broertjes en een grote mama die me knuffels en kusjes gaf, gedurende de dag. Ik bracht de hele dag door spelend met mijn broertjes en als ik moe was, dan gaf mijn moeder me te eten om weer op krachten te komen om verder te spelen. Plotseling op een dag, nam iemand, die niet mijn moeder was, me in zijn armen en ook al begon ik te huilen en te schoppen, ik was te klein om mijzelf te verdedigen. Die armen waren te sterk voor mij en ik kon niets doen. Ik herinner me dat ze mij in een grote en koude plaats opsloten. En ik vroeg me af waar mijn moeder en mijn broers waren. Ik was alleen. Ik was koud en hongerig. Het enige wat ik kon doen was me verbergen in een hoek en jammeren. Ik weet niet hoeveel tijd ik daar was, maar voor mij leek het een eeuwigheid.
Toen op een dag opende iemand de deur en ik kon eruit, maar er was niemand die me aaide of die me liefde gaf.  Dus ik begon te rond te lopen en ik snuffelde in alle hoeken op zoek naar iets eetbaars, maar niets rook zoals mijn moeders warme melk. Ik liep en liep totdat ik uitgeput neerviel en toen werd het nacht. Toen kwamen er nieuwe vreemdelingen, zij probeerden mij ook te pakken, maar waarom? Ik was bang en liep en liep totdat ik geen kracht meer over had en uiteindelijk konden ze me pakken. Maar deze keer hielden ze me en gaven me heerlijk voedsel. Het zag er zo goed uit! Ze pakten me op en knuffelden mij. Later brachten ze me naar een schone en droge plaats en ik realiseerde me dat niet alle mensen hetzelfde zijn.


Nu woon ik in een opvanghuis met drie anderen zoals ik en we hebben het naar onze zin. Mijn volgende stap is om te zoeken naar een permanent thuis. Elke dag vertelt mijn opvangmoeder mij hoeveel ze van me houdt en dat ze het fijn vindt dat ik zo rustig ben, ze heeft niet zoveel werk met mij als met de anderen. 


Oh, nog een ding, ik ben kortgeleden bij de dierenarts geweest voor een operatie aan een van mijn ogen. Ze zeggen dat het niks belangrijks was, gewoon een aangeboren plekje. En nu het alweer genezen is, zit er nog een heel klein littekentje, ik denk dat ik er zo nog mooier uitzie. Dus niet meer aan denken, nu. Ik ben een grote en nobele Mastiff.
Kussen,
Balú

4/06/2013

Nog een galgovondeling



 Simonetta en Sabine kwamen juist helemaal doorweekt terug van een ommetje met hun eigen honden. Ze werden weer eens door de regen in Medina verrast en wilden liefst zo snel mogelijk de droge caravan in, toen een kleine witte bestelauto met kenteken uit de regio Madrid hen recht voor Scooby tegenmoet kwam rijden. Eigenlijk dachten ze er verder niet veel van toen ze de auto zagen, totdat hun honden plotseling begonnen te blaffen. Een blik in de richting van de omheining bevestigde dat er iets merkwaardigs aan de hand was – achter Fermíns huis stond een zwarte galgo, kleddernat, rillend, angstig. Weer een hond die iemand simpelweg zonder boe of bah door het hek had geschoven. En dat ook nog in de stromende regen en ijzige kou. Eerst wilde hij zich niet laten vangen, maar zodra hij was aangelijnd kwam een zeer knuffelige en vol van vertrouwen zijnde kant van hem naar boven. Hij heeft nog een paar verwondingen (die kennelijk al eerder door iemand geïmproviseerd behandeld waren), hij mist een stuk van zijn staart en op sommige plekken is zijn vacht iets aan de dunne kant, maar verder verkeert hij in goede gezondheid. We brachten hem eerst maar eens naar een droog hondenhuis, waar hij van een jasje, een deken, voer en water voorzien werd – wat door hem allemaal zeeeeer op prijs werd gesteld. Nu mist onze sympatieke galgo alleen nog een eigen thuis op zijn weg naar het geluk. Bij jullie misschien? 

 

4/03/2013

Bezoek van een rockster



In mei zal de Amerikaanse rockmuzikant en zanger Paul Shortino een bezoek brengen aan de Sociedad Protectora Scooby in Medina del Campo. Deze grote artiest heeft zijn interesse in het welzijn van de dieren op diverse manier laten blijken en hij, samen met zijn vrouw Carmen, hebben toegezegd dat ze ons willen helpen bij de moeilijke taak  het lot van de galgos  in de aandacht te brengen. Dit echtpaar heeft een tijdje geleden een podenco geadopteerd via GRIN, maar ze willen zich nog meer betrokken zijn bij het promotie hiervan. Gebruik makend van een tour met de Vargas Blues Band waarmee ze diverse plekken in Spanje zullen aandoen, wilde hij niet de mogelijkheid aan zich voorbij laten gaan om naar Medina del Campo te komen, zodat hij uit de eerste hand het werk en de inspanningen bij Scooby kan leren kennen, en nog beter kunnen helpen met meer kennis van zaken.  De 22ste mei speelt deze legendarische band en deze grote rockartiest een concert in Valladolid. In de komende weken zullen we jullie op de hoogte houden van dit sterrenbezoek!

 

4/02/2013

Update over Teo



Ik weet zeker dat jullie je nog Teo kunnen herinneren van de update in januari. 

 

Vandaag zijn we heel trots om jullie de „nieuwe“ oude Teo te presenteren na 10 weken van Gracia’s liefdevolle goede zorgen en natuurlijk na wat goed eten ;-) Ze kreeg het voor elkaar hem in zo’n goede vorm te krijgen dat hij nu sterk genoeg is om zijn definitieve thuis te vinden. Goed gedaan, Gracia!


Teo is een heel vriendelijke hond die het nu zelfs leuk vindt om te spelen en hij wacht in Laguna tot hij iemand van jullie erg blij kan maken. Geinteresseerd?