Nieuw puppy verblijf

Zes kleine Galgo puppies wonen gelukkig in het nieuw gebouwde puppy verblijf! We droomden al jaren van zo´n verblijf nu staat het er, dankzij de geweldige resultaten van een veiling vorig jaar! Het is bijna af, maar af genoeg om een paar kleine bewoners te hebben. De puppies waren op straat gevonden zonder moeder en kwamen hier binnen toen ze slechts vier weken oud waren en net zelf begonnen te eten. Ze woonden hier eerst in de badkamer, maar nu hebben ze een fijn koel binnengedeelte waar ze kunnen slapen en zichzelf kunnen beschermen tegen de brandende zon. En buiten kunnen ze lekker spelen, eten en naar hun vreemd uitziende buren kijken; de katten.

Hartelijk dank, lieve mensen die meededen aan de veiling, dankzij jullie is dit gerealiseerd!

Rex en Tobi, een hele speciale vriendschap.

Degene die onze updates regelmatig lezen kennen Rex al. Hij is een prachtige grote herdermix, met helaas een kleine handicap: hij heeft epilepsie. Hij krijgt zijn medicijnen hiervoor maar heeft desondanks kleine aanvallen soms. Dat is waarom hij, als jonge vent, samen leeft met de oudjes in de tuin. Dat is zekerder voor hem want hij is altijd in het zicht en de oudjes zien wel dat hij soms wat vreemd gedrag vertoont  als hij een aanval heeft maar reageren er niet op.

Maar wie is Tobi? Tobi kwam nog maar pas geleden aan in Medina. Al na een paar dagen volgde hij Rex overal waar hij ging, zodat we eerst dachten dat hij Rex z’n plaats in de roedel wilde overnemen. Maar nee! Tobi is de beschermengel van Rex! Zodra Rex een aanval krijgt, blijft Tobi bij hem, hij gaat naast hem liggen, stelt hem op zijn gemak, likt zijn kop en legt zijn eigen kop op Rex z’n schouder. Tobi zorgt dat de andere honden niet te dichtbij komen op die momenten en wacht geduldig tot wij komen met de medicijnen. En zelfs als wij er dan zijn om voor hem te zorgen, wijkt hij niet van zijn zijde en houdt ons goed in de gaten, maar hij laat ons dichtbij komen alsof hij weet dat we er alleen zijn om hem te helpen.

Tobi ondersteunt ook Rex als die weer op wil staan, nog bibberend op zijn poten en dan wandelen ze samen weg en gaan weer door met het normale leven in de paddock... en wij staan daar naar ze te kijken met een brok in de keel als ze samen oplopen...

Bande - hond van de week

Deze week hebben we weer een ´hond van de week´ uit de tuin: Bande. Ze zit niet in de tuin omdat ze oud is, ze is slechts 5 jaar oud, maar ze zit daar omdat ze timide is en omdat ze wat aan moet komen. In haar vorige paddock lieten de andere honden haar te weinig eten. En nu is ze hier gelukkig aan aan het komen. Bande is hond van de week omdat ze mij gisteren verraste.

 Voor gisteren zat ze altijd in het huisje, lag ze in haar mand of rende ze weg zodra ik de tuin binnen kwam. Maar gisteren voelde ik ineens een natte neus in mijn hand. Dus ik kijk om en daar was Bande, met kwispelende staart en een grote glimlach! En sindsdien zijn we vriendjes en komt ze altijd naar me toe voor een aai over haar mooie grijze kopje. Dus ze is niet zo timide als ik dacht, ze heeft gewoon zelfvertrouwen en tijd nodig om de vrolijke Galgo te zijn die ze kan zijn. Dus nu blijft er alleen over dat ze nog geen thuis heeft.

Scooby Dag 2012

24 juni was het zover: Scoobydag 2012. Na maanden hard werken, grote inspanningen en deadlines was eindelijk de dag aangebroken waar iedereen naar had uitgekeken.

Vroeg aangekomen bij de manege bleek het toch niet helemaal volgens plan te verlopen. Ondanks dat we goed weer hadden besteld, had de zon besloten om vandaag toch maar in Spanje te blijven. Het regende erg hard en daarom is besloten om alle stands binnen op te bouwen. Maar, positief als we waren, mocht dit de pret natuurlijk niet drukken.

Gelukkig dachten veel bezoekers hier hetzelfde over. Desondanks is het erg druk geweest en zijn alle inspanningen vooraf het helemaal waard geweest. Het was een bijzondere dag met veel bezoekers, en misschien nog wel meer honden! Terwijl de honden lekker aan het rennen waren in de binnenbak, konden de bezoekers de stands bezichtigen of genieten van een lekker drankje op het terras. Op de dag waren veel stands, onder andere de Scoobyshop. Bij het rad van fortuin waren mooie prijzen te winnen en bij de veiling werd geboden op veel verschillende voorwerpen. Het hoogtepunt van de dag was toch wel de wandeling door de prachtige Soesterduinen, waar baas en hond beiden aan mee konden doen.

Het was erg bijzonder om zoveel verschillende talen te horen. Vanuit vele landen zijn bezoekers hierheen gekomen om te laten zien hoeveel zij om Scooby geven.  Dit is ook terug te zien in de vele donaties, het transport heeft een vrachtwagen vol spullen terug meegenomen naar Spanje. Daarnaast hebben de kraampjes gezamenlijk een flink bedrag opgehaald dat allemaal ten goede komt aan de dieren in Scooby.

Kortom, het was een zeer geslaagde dag en er is veel opgebracht voor de honden. Wij willen graag de bezoekers en standhouders bedanken voor hun donaties, inspanningen en toewijding aan Scooby. Hopelijk hebben jullie net zo genoten als wij en zien we jullie allen terug op de volgende Scoobydag. Wij kijken er al naar uit!

Foto’s van het eventment zijn terug te vinden op:

http://www.flickr.com/photos/annekevanrangelrooij/ 

En op onze Scooby Holland facebook pagina,

http://www.facebook.com/groups/185935418142113/

Neo

De hond die deze week extra in de belangstelling staat is onze Neo, een hele lieve boxer.  Neo is bij Scooby gebracht door zijn vorige eigenaar en is hier al een tijdje. Hij kijkt uit naar je bezoek iedere dag want dan hij spelen! Hoewel hij al 9 jaar is, het is net een puppy als hij met zijn blauwe piepballetje aan het spelen is. En het volgende op zijn lijstje van favoriete dingen is geaaid worden. Neo is een lieve vrolijke hond die zonder problemen met teefjes kan zijn. Echter niet met reutjes, dan gaat hij nukkig lopen doen. Dat is ook de reden dat hij het niet zo naar zijn zin had bij de oudjes in de tuin bij Scooby. Hij is nu in een kleinere patio met een vrouwtje om hem gezelschap te houden. En de laatste tijd heeft hij meer pech gehad, hij kreeg een probleem met het hoornvlies van zijn linkeroog. De dierenarts doet er alles aan dus we hopen maar op het beste.

Neo  is echt een prachtige clowneske oude boxer die dringend een thuis nodig heeft want een opvang is geen thuis voor een oude maar fitte hond als hij.

Video Neo and Tinga http://www.youtube.com/watch?v=L3AdXxRFzMM

DULCINEA

Dit kleine podenco meisje kwam 2 jaar geleden bij Scooby en heeft nog steeds geen thuis gevonden. Daar de meeste podenco’s bestaan voor en door de jagers, als het jachtseizoen ten einde is of ze niet genoeg hun best hebben gedaan, worden ze achtergelaten of op brute wijze geelimineerd. In het geval van Dulcinea werd ze achtergelaten en ze heeft een hoop geluk gehad dat ze bij Scooby terecht kwam.

Het is een beetje een verlegen hondje en ze schrikt van abrupte bewegingen, maar als je een tijdje bij haar bent, haar aait en haar wat snoepjes geeft, dan geeft ze je kleine likjes om je te bedanken. En als je haar mee uit wandelen neemt gedraagt ze zich voorbeelding aan de riem, en ze vindt het prachtig alle honden te begroeten die ze tegenkomt. Ze kan uitstekend opschieten met haar soortgenoten, maar wat ze het allerleukste vindt is languit op de bank, daar kan ze uren doorbrengen!

Tot nu toe was haar leven niet zo heel leuk, haar oude bazen hebben haar slecht behandeld en nu is ze op zoek naar een thuis waar mensen van haar houden en voor haar zorgen voor de rest van haar leven. Kun jij het haar bieden?

Ron

Het leven van Ron, voor hij bij Scooby Zamora binnenkwam, was niet een van de makkelijkste.

Hij begon al slecht, zijn eerste baasje had hem nooit moeten nemen. Als je een hond opneemt dan houdt dat in dat je voor hem moet zorgen, en in ieder geval moet zorgen voor zijn basisbehoeftes zoals eten en een dak boven zijn hoofd, en dat is nog afgezien van het overduidelijke feit dat je hem liefde en zorg moet geven. Ron heeft nooit iets daarvan gehad, hij leefde in zijn jeugd op een koud en verlaten stuk grond, waar de “baas” af en toe heen kwam om hem wat eten te brengen.

Ron kreeg het voor elkaar om regelmatig te ontsnappen en dan zwierf hij door de omgeving, hij hield van de rust en de eenzaamheid, zijn enige trouwe metgezel, want hij wist niet beter, was altijd alleen geweest en kon zich nog maar amper de warmte herinneren van zijn moeder en zijn broertjes en zusjes.

Op een ochtend liep Ron weer te zwerven toen hij opgepakt werd door de politie, die hem naar zijn baas terugbracht en zodat hij niet nog eens kon ontsnappen nam die hem mee naar huis. Maar dat betekende niet dat het beter werd voor Ron, het werd zelfs slechter voor hem want in plaats van dat de baas hem bij zich liet, sloot hij hem op op een kleine patio waar hij amper uit kwam. Weinig eten, weinig wandelingetjes en geen liefde en aandacht, alleen weer een nieuwe eenzaamheid. Dit was het leven van Ron voor twee lange jaren.

Het was niet erg moeilijk zijn baas over te halen hem aan ons te geven, hij wilde hem nooit, voor de enige reden dat het een mixhond was, geen zuivere boxer zoals hij had geloofd toen hij hem als puppy haalde. Het was “maar” een mix, en verder keek hij niet, hij keek niet naar het belangrijkste van Ron: zijn hart.

Ron kwam bij Scooby Zamora, veel te mager en heel angstig. In het begin at hij alleen maar, en hij at met veel angst, angst dat ze opnieuw z’n eten weg zouden halen of misschien wel omdat hij niet wist wanneer hij weer eten zou krijgen?

Hij was erg wantrouwend ten opzicht van mensen die hem wilden aaien of aanhalen, maar gelukkig leerde hij ons te vertrouwen, hij kon zich over zijn angst heenzetten en vond zijn plezier in het leven terug.

Nu is Ron een prachtige hond en een van de meest dankbare, lieve en vrolijkste honden in de opvang, hij is gek op wandelingetjes en erg speels. Hij heeft alleen een goed baasje nodig die goed voor hem zorgt, zoals hij verdient. Iemand die verder kijkt en van hem houdt voor wie hij echt is.. Ron.